تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٤٥
هست ببيند، و قضاوت صحيح و خالى از حب و بغضها پيدا كند.
قرآن مجيد در آيه ٨ سوره «فاطر» مىگويد: أَ فَمَنْ زُيِّنَ لَهُ سُوءُ عَمَلِهِ فَرَآهُ حَسَناً: «آيا كسى كه اعمال زشتش در نظرش تزيين شده، و آن را زيبا مىبيند» (همانند كسى است كه در راه حق گام برمىدارد و حقايق را آن چنان كه هست مىبيند و مىداند).
***
نكتهها:
١- توحيد يك جاذبه نيرومند درونى
بدون شك، همان گونه كه دلائل عقلى و منطقى به انسان جهت مىدهد، در درون جان او نيز كششها و جاذبههائى وجود دارد كه گاهى آگاهانه و گاه ناخود آگاه، براى او تعيين جهت مىكند.
فلسفه وجودى آنها همين است كه، در مسائل حياتى، انسان هميشه نمىتواند به انتظار عقل و منطق بنشيند، چرا كه اين كار، گاهى سبب تعطيل هدفهاى حياتى مىشود، مثلًا اگر انسان براى خوردن غذا، يا آميزش جنسى، بخواهد از «منطق لزوم بدل ما يتحلل» و «لزوم تداوم نسل از طريق توالد و تناسل» الهام بگيرد، و طبق آن حركت كند، بايد مدتها پيش از اين، نوع او منقرض شده باشد، ولى غريزه و جاذبه جنسى از يكسو، و اشتها به تغذيه از سوى ديگر، خواه ناخواه او را به سوى اين هدف مىكشاند، و هر قدر هدفها حياتىتر و عمومىتر باشد، اين جاذبهها نيرومندتر است!.
ولى بايد توجه داشت اين كششها و جاذبهها بر دو گونه است: بعضى ناآگاه است، يعنى نياز به وساطت عقل و شعور ندارد، همان گونه كه حيوان بدون نياز به تفكر، به سوى غذا و جنس مخالف جذب مىشود.