تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٩٧
١١ اللَّهُ يَبْدَؤُا الْخَلْقَ ثُمَّ يُعِيدُهُ ثُمَّ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ
١٢ وَ يَوْمَ تَقُومُ السَّاعَةُ يُبْلِسُ الْمُجْرِمُونَ
١٣ وَ لَمْيَكُنْ لَهُمْ مِنْ شُرَكائِهِمْ شُفَعاءُ وَ كانُوا بِشُرَكائِهِمْ كافِرِينَ
١٤ وَ يَوْمَ تَقُومُ السَّاعَةُ يَوْمَئِذٍ يَتَفَرَّقُونَ
١٥ فَأَمَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ فَهُمْ فِي رَوْضَةٍ يُحْبَرُونَ
١٦ وَ أَمَّا الَّذِينَ كَفَرُوا وَ كَذَّبُوا بِآياتِنا وَ لِقاءِ الآخِرَةِ فَأُولئِكَ فِي الْعَذابِ مُحْضَرُونَ
ترجمه:
١١- خداوند آفرينش را آغاز مىكند، سپس آن را باز مىگرداند، سپس شما را به سوى او باز مىگردانند!
١٢- آن روز كه قيامت بر پا مىشود، مجرمان در نوميدى و غم و اندوه فرو مىروند!
١٣- و براى آنان شفيعانى از معبودانشان نخواهد بود، و نسبت به معبودهائى كه آنها را همتاى خدا قرار داده بودند كافر مىشوند!