قالَ فَهَلْ تَعَلَّقَ قَلْبُكَ هُنالِكِ أَنَّ شَيْئاً مِنَ الاشْياءِ قادِرٌ عَلى‌ أَنْ يُخَلِّصَكَ مِنْ وَرْطَتِكَ؟ قالَ: نَعَمْ.
قالَ الصَّادِقُ عليه السلام: فَذلِكَ الشَّىْ‌ءُ هُوَ اللَّهُ الْقادِرُ عَلَى الانْجاءِ حَيْثُ لْا مُنْجِىَ، وَ عَلَى الاغاثَةِ حَيْثُ لْا مُغِيْثَ:
«اى فرزند رسول خدا صلى الله عليه و آله مرا به خدا راهنمائى كن، او كيست؟ زيرا وسوسه‌گران مرا حيران ساخته‌اند، امام عليه السلام فرمود: اى بنده خدا! آيا هرگز سوار بر كشتى شده‌اى؟
عرض كرد: آرى.
فرمود: هرگز كشتى تو شكسته است، در آنجا كه هيچ كشتى ديگرى براى نجات تو نبوده، و قدرت بر شناگرى نداشته‌اى؟
عرض كرد: آرى.
فرمود: در آن حالت آيا قلب تو به اين امر تعلق گرفت كه، وجودى هست كه مى‌تواند تو را از آن مهلكه نجات دهد؟
عرض كرد: آرى.
امام صادق عليه السلام فرمود: او خداوندى است كه قادر بر نجات است، در آنجا كه هيچ نجات دهنده و فريادرسى نيست». «١»
***
در آخرين آيه مورد بحث، بعد از ذكر اين همه استدلالات بر توحيد و خداپرستى، مخالفان را با تهديدى شديد و كوبنده مواجه ساخته، مى‌گويد: «تا آنچه را به آنها داده‌ايم انكار كنند، (و نعمت‌هاى ما را ناديده بگيرند)، و چند روزى از لذات زودگذر بهره ببرند، اما به زودى خواهند فهميد» كه عاقبت كفر و