تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٠
وسيله حضرت «مهدى» عليه السلام است.
اين آيات، از جمله آياتى است كه به روشنى بشارت ظهور چنين حكومتى را مىدهد، لذا در روايات اسلامى مىخوانيم كه، ائمه اهلبيت عليهم السلام در تفسير اين آيه، اشاره به اين ظهور بزرگ كردهاند.
در «نهج البلاغه» از على عليه السلام چنين آمده است: لَتَعْطِفَنَّ الدُّنْيَا عَلَيْنَا بَعْدَ شِمَاسِهَا عَطْفَ الضَّرُوسِ عَلَى وَلَدِهَا وَ تَلَا عَقِيبَ ذَلِكَ وَ نُرِيدُ أَنْ نَمُنَّ عَلَى الَّذِينَ اسْتُضْعِفُوا فِي الأَرْضِ: «دنيا پس از چموشى و سركشى- همچون شترى كه از دادن شير به دوشندهاش خوددارى مىكند، و براى بچهاش نگه مىدارد- به ما روى مىآورد ... سپس آيه «وَ نُرِيْدُ انْ نَمُنَّ» را تلاوت فرمود» «١».
و در حديث ديگرى از همان امام بزرگوار عليه السلام مىخوانيم كه در تفسير آيه فوق فرمود: هُمْ آلُ مُحمّد صلى الله عليه و آله يَبْعَثُ اللَّه مَهْدِيَّهُمْ بَعْدَ جَهْدِهِمْ، فَيُعِزُّهُمْ وَ يُذِلُّ عَدُوَّهُمْ: «اين گروه، آل محمّد صلى الله عليه و آله هستند، خداوند مهدى آنها را بعد از زحمت و فشارى كه بر آنان وارد مىشود برمىانگيزد و به آنها عزت مىدهد و دشمنانشان را ذليل و خوار مىكند» «٢».
و در حديثى از امام زين العابدين على بن الحسين ٧ مىخوانيم: وَ الَّذِي بَعَثَ مُحَمَّداً بِالْحَقِّ بَشِيْراً وَ نَذِيْراً، انَّ الابْرارَ مِنَّا أَهْلَ الْبَيْتِ وَ شِيْعَتَهُمْ بِمَنْزِلَةِ مُوسى وَ شِيْعَتِهِ، وَ انَّ عَدُوَّنا وَ اشْياعَهُمْ بِمَنْزِلَةِ فِرْعَوْنَ وَ اشْياعِهِ: «سوگند به كسى كه محمّد صلى الله عليه و آله را به حق بشارت دهنده و بيم دهنده قرار داد، كه نيكان از ما اهلبيت و پيروان آنها، به منزله موسى و پيروان او هستند، و دشمنان ما و پيروان آنها به منزله فرعون و پيروان او مىباشند» (سرانجام ما پيروز مىشويم و آنها نابود مىشوند و