ميان قوم باقى مى‌ماند.
٣٤- ما بر اهل اين شهر و آبادى به خاطر گناهانشان عذابى از آسمان فرو خواهيم ريخت»!
٣٥- و از اين آبادى نشانه روشنى (و درس عبرتى) براى كسانى كه مى‌انديشند باقى گذارديم!
تفسير:
و اين هم سرنوشت آلودگان!
سرانجام دعاى لوط مستجاب شد، و فرمان مجازات سخت و سنگين اين قوم تبهكار، از سوى پروردگار صادر گرديد، فرشتگانى كه مأمور عذاب بودند، قبل از آن كه به سرزمين لوط عليه السلام براى انجام مأموريت خود بيايند، به سرزمينى كه ابراهيم عليه السلام در آن بود، براى اداى رسالتى ديگر، يعنى بشارت ابراهيم عليه السلام به تولد فرزندان رفتند.
آيات فوق، نخست داستان برخورد آنها با ابراهيم عليه السلام را بيان كرده مى‌گويد:
«هنگامى كه فرستادگان ما به سراغ ابراهيم با بشارت، آمدند (و او را به تولد «اسحاق» و «يعقوب» نويد دادند) افزودند، ما اهل اين شهر و آبادى را (اشاره به شهرهاى قوم لوط) هلاك خواهيم كرد؛ چرا كه اهل آن ظالم و ستمگرند» «وَ لَمَّا جاءَتْ رُسُلُنا إِبْراهِيمَ بِالْبُشْرى‌ قالُوا إِنَّا مُهْلِكُوا أَهْلِ هذِهِ الْقَرْيَةِ إِنَّ أَهْلَها كانُوا ظالِمِينَ».
تعبير به «هذِهِ الْقَرْيَةِ» (اين آبادى) دليل بر اين است كه شهرهاى قوم لوط در مجاورت سرزمين ابراهيم عليه السلام بود.
و تعبير به «ظالم» به خاطر آن است كه: آنها، هم بر خويشتن ظلم مى‌كردند