انجام مى‌دهيد كه احدى از جهانيان تاكنون مرتكب آن نشده است»! «وَ لُوطاً إِذْ قالَ لِقَوْمِهِ إِنَّكُمْ لَتَأْتُونَ الْفاحِشَةَ ما سَبَقَكُمْ بِها مِنْ أَحَدٍ مِنَ الْعالَمِينَ». «١»

«فاحِشَة»- چنان كه قبلًا هم گفته‌ايم- از ماده «فحش» در اصل به معنى هر فعل يا سخن بسيار زشت و زننده است، و در اينجا كنايه از «همجنس‌گرائى» است.
از جمله «ما سَبَقَكُمْ بِها مِنْ أَحَدٍ مِنَ الْعالَمِينَ» به خوبى استفاده مى‌شود:
اين عمل زشت و ننگين- لااقل به صورت همگانى و عمومى و در آن شكل زننده- در ميان هيچ قوم و ملتى سابقه نداشته است.
در حالات قوم لوط نوشته‌اند، يكى از عوامل اصلى آلودگى آنها به اين گناه بخل بود، آنها مردمى بخيل بودند، و چون شهرهاى آنها بر سر راه كاروان‌هاى شام قرار داشت، با انجام اين عمل نسبت به بعضى از عابرين و ميهمانان، آنها را از خود متنفر كردند، ولى كم‌كم تمايلات همجنس‌گرائى، در ميان خود آنها قوت گرفت و در لجن‌زار «لواط» فرو رفتند.
به هر حال، آنها، هم بار گناه خويش را بر دوش مى‌كشند و هم بار گناه كسانى را كه در آينده از عمل آنها پيروى مى‌كنند، (بى آن كه از گناه آنان چيزى كاسته شود)؛ چرا كه بنيانگذار اين سنت شوم و پليد بودند، و مى‌دانيم هر كس سنتى بگذارد، در اعمال كسانى كه به آن عمل كنند، سهيم است.
***
«لوط» عليه السلام اين پيامبر بزرگ، پس از آن مقصد خود را فاش‌تر بيان ساخت و گفت: «آيا شما به سراغ مردان مى‌رويد»؟! «أَ إِنَّكُمْ لَتَأْتُونَ الرِّجالَ».