٢٨ وَ لُوطاً إِذْ قالَ لِقَوْمِهِ إِنَّكُمْ لَتَأْتُونَ الْفاحِشَةَ ما سَبَقَكُمْ بِها مِنْ أَحَدٍ مِنَ الْعالَمِينَ
٢٩ أَ إِنَّكُمْ لَتَأْتُونَ الرِّجالَ وَ تَقْطَعُونَ السَّبِيلَ وَ تَأْتُونَ فِي نادِيكُمُ الْمُنْكَرَ فَما كانَ جَوابَ قَوْمِهِ إِلَّا أَنْ قالُوا ائْتِنا بِعَذابِ اللَّهِ إِنْ كُنْتَ مِنَ الصَّادِقِينَ
٣٠ قالَ رَبِّ انْصُرْنِي عَلَى الْقَوْمِ الْمُفْسِدِينَ
ترجمه:
٢٨- و لوط را فرستاديم هنگامى كه به قوم خود گفت: «شما عمل بسيار زشتى انجام مى‌دهيد كه هيچ يك از مردم جهان پيش از شما آن را انجام نداده است!
٢٩- آيا شما به سراغ مردان مى‌رويد و راه (تداوم نسل انسان) را قطع مى‌كنيد و در مجلستان اعمال ناپسند انجام مى‌دهيد»؟!، اما پاسخ قومش جز اين نبود كه گفتند: «اگر راست مى‌گوئى عذاب الهى را براى ما بياور»!
٣٠- (لوط) عرض كرد: «پروردگارا! مرا در برابر اين قوم تبهكار يارى فرما»!
تفسير:
آلوده دامنان خيره سر!
بعد از بيان گوشه‌اى از ماجراى ابراهيم عليه السلام به سراغ ذكر بخشى از سرگذشت پيامبر هم عصرش لوط عليه السلام مى‌رود، مى‌فرمايد: «ما لوط را فرستاديم، (تا قومش را انذار كند) به خاطر بياور هنگامى را كه به قومش گفت: شما كار بسيار زشتى را