زُلْفى‌: «ما آنها را نمى‌پرستيم مگر به خاطر اين كه ما را به خدا نزديك كنند»، «١» از آنها بيزارى مى‌جويند.
چنان كه قرآن در سوره «مريم» آيه ٨٢ مى‌گويد: كَلَّا سَيَكْفُرُونَ بِعِبادَتِهِمْ وَ يَكُونُونَ عَلَيْهِمْ ضِدّاً: «به زودى آنها عبادت پرستش كنندگان را انكار مى‌كنند و بر ضد آنها خواهند بود»!.
بنابراين، منظور از كافر شدن به يكدگر، و لعن كردن بعضى به بعضى، اين است كه در آن روز، آنها از يكديگر، بيزارى مى‌جويند، و آنچه مايه پيوند محبت دروغينشان در دنيا بود، مايه عداوت و بغضشان در آخرت مى‌شود، چنان كه قرآن در آيه ٦٧ سوره «زخرف» مى‌گويد: الأَخِلَّاءُ يَوْمَئِذٍ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ إِلَّا الْمُتَّقِينَ: «دوستان در آن روز، دشمن يكديگر مى‌شوند، مگر پرهيزكاران»!.
از بعضى روايات، استفاده مى‌شود: اين حكم مخصوص بت پرستان نيست، بلكه تمام كسانى كه امام و پيشواى باطلى براى خود برگزيدند، دنبال او راه افتادند و با او پيمان مودت بستند، در قيامت دشمن يكديگر مى‌شوند، از هم بيزارى مى‌جويند و يكديگر را لعنت مى‌كنند. «٢»
در حالى كه، پيوند محبت مؤمنان، كه بر اساس توحيد و خدا پرستى و اطاعت فرمان حق در اين دنيا تشكيل شده است، رنگ جاودانى به خود خواهد گرفت و در آنجا محكمتر مى‌شود، حتى از بعضى از روايات استفاده مى‌شود:
مؤمنان در آنجا براى يكديگر استغفار و شفاعت مى‌كنند، در حالى كه مشركان به لعن كردن يكديگر مشغولند. «٣»
***