در اين مسائل به دست مى‌دهد. «١»
و در پايان آيه مى‌افزايد: «بازگشت همه شما به سوى من است و من شما را از اعمالى كه انجام مى‌داديد آگاه مى‌سازم» و پاداش و كيفر آن را بى كم و كاست در اختيارتان خواهم گذاشت «إِلَيَّ مَرْجِعُكُمْ فَأُنَبِّئُكُمْ بِما كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ».
اين جمله، در حقيقت، تهديدى است براى كسانى كه راه شرك را مى‌پويند، و كسانى كه ديگران را به اين راه دعوت مى‌كنند؛ زيرا صريحاً مى‌گويد: خداوند حساب همه اعمال آنها را نگاه مى‌دارد، و به موقع تحويل آنها مى‌دهد.
***
آيه بعد، بار ديگر حقيقتى را كه قبلًا- در مورد كسانى كه ايمان و عمل صالح دارند- بيان شد تكرار و تأكيد مى‌كند، مى‌فرمايد: «كسانى كه ايمان آورده و عمل صالح انجام مى‌دهند آنها را در زمره صالحان داخل خواهيم كرد» «وَ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ لَنُدْخِلَنَّهُمْ فِي الصَّالِحِينَ».
اصولًا، عملِ انسان، به انسان رنگ مى‌دهد، عمل صالح، انسان را از نظر روحى به رنگ خود در مى‌آورد و در زمره «صالحان» وارد مى‌كند، و عمل سوء در زمره بدان و «ناصالحان».
در اين كه: اين تكرار، به چه منظور است، بعضى گفته‌اند: در آيات قبل اشاره به كسانى بود كه راه حق را مى‌سپرند، و در اينجا اشاره به كسانى است كه هاديان اين راه و دليلان طريق توحيدند؛ زيرا تعبير به «صالِحِين» در مورد بسيارى از انبياء، آمده است كه از خدا مى‌خواستند آنها را به صالحان ملحق كند.