تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٩٧
٨٥ إِنَّ الَّذِي فَرَضَ عَلَيْكَ الْقُرْآنَ لَرادُّكَ إِلى مَعادٍ قُلْ رَبِّي أَعْلَمُ مَنْ جاءَ بِالْهُدى وَ مَنْ هُوَ فِي ضَلالٍ مُبِينٍ
٨٦ وَ ما كُنْتَ تَرْجُوا أَنْ يُلْقى إِلَيْكَ الْكِتابُ إِلَّا رَحْمَةً مِنْ رَبِّكَ فَلاتَكُونَنَّ ظَهِيراً لِلْكافِرِينَ
٨٧ وَ لايَصُدُّنَّكَ عَنْ آياتِ اللَّه بَعْدَ إِذْ أُنْزِلَتْ إِلَيْكَ وَ ادْعُ إِلى رَبِّكَ وَ لاتَكُونَنَّ مِنَ الْمُشْرِكِينَ
٨٨ وَ لاتَدْعُ مَعَ اللَّه إِلهاً آخَرَ لا إِلهَ إِلَّا هُوَ كُلُّ شَيْءٍ هالِكٌ إِلَّا وَجْهَهُ لَهُ الْحُكْمُ وَ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ
ترجمه:
٨٥- آن كس كه قرآن را بر تو فرض كرد، تو را به جايگاهت [: زادگاهت] بازمىگرداند! بگو: «پروردگار من از همه بهتر مىداند چه كسى (برنامه) هدايت آورده، و چه كسى در گمراهى آشكار است»!
٨٦- و تو هرگز اميد نداشتى كه اين كتاب آسمانى به تو القا گردد؛ ولى رحمت پروردگارت چنين ايجاب كرد! اكنون كه چنين است، هرگز از كافران پشتيبانى مكن!
٨٧- و هرگز (آنها) تو را از آيات خداوند، بعد از آن كه بر تو نازل گشت، باز ندارند! و به سوى پروردگارت دعوت كن، و هرگز از مشركان مباش!
٨٨- معبود ديگرى را با خدا مخوان، كه هيچ معبودى جز او نيست؛ همه چيز جز ذات (پاك) او فانى مىشود؛ حاكميت تنها از آنِ اوست؛ و همه به سوى او بازگردانده مىشويد!