تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٩١
٨٣ تِلْكَ الدَّارُ الآخِرَةُ نَجْعَلُها لِلَّذِينَ لايُرِيدُونَ عُلُوّاً فِي الأَرْضِ وَ لا فَساداً وَ الْعاقِبَةُ لِلْمُتَّقِينَ
٨٤ مَنْ جاءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهُ خَيْرٌ مِنْها وَ مَنْ جاءَ بِالسَّيِّئَةِ فَلايُجْزَى الَّذِينَ عَمِلُوا السَّيِّئاتِ إِلَّا ما كانُوا يَعْمَلُونَ
ترجمه:
٨٣- (آرى) اين سراى آخرت را (تنها) براى كسانى قرار مىدهيم كه اراده برترىجوئى در زمين و فساد را ندارند؛ و عاقبت نيك براى پرهيزكاران است!
٨٤- كسى كه كار نيكى انجام دهد، براى او پاداشى بهتر از آن است؛ و به كسانى كه كارهاى بد انجام دهند، مجازات بدكاران جز (به مقدار) اعمالشان نخواهد بود!
تفسير:
نتيجه سلطه جوئى و فساد در ارض
بعد از ذكر ماجراى تكان دهنده ثروتمند جنايتكار و مستكبر، يعنى «قارون»، در نخستين آيه مورد بحث بيانى آمده است كه در حقيقت، يك نتيجهگيرى كلى از اين ماجرا است، مىفرمايد:
«سراىِ آخرت را براى كسانى قرار مىدهيم كه، اراده برترىجوئى در زمين و فساد را ندارند» «تِلْكَ الدَّارُ الآخِرَةُ نَجْعَلُها لِلَّذِينَ لايُرِيدُونَ عُلُوّاً فِي الأَرْضِ وَ لا فَساداً».
نه تنها برترىجوى و مفسد نيستند، كه «اراده» آن را نيز نمىكنند، قلبشان از