بخش‌تر از اين دو از نزد خدا بياوريد، تا من از آن پيروى كنم»!
٥٠- اگر اين پيشنهاد تو را نپذيرند، بدان كه آنان تنها از هوس‌هاى خود پيروى مى‌كنند! و آيا گمراه‌تر از آن كس كه پيروى هواى نفس خويش كرده و هيچ هدايت الهى را نپذيرفته، كسى پيدا مى‌شود؟! مسلماً خداوند قوم ستمگر را هدايت نمى‌كند!
تفسير:
هر روز به بهانه‌اى از حق مى گريزند
از آنجا كه در آيات گذشته، سخن از ارسال پيامبر صلى الله عليه و آله به عنوان انذار كننده و بيم‌دهنده بود، در نخستين آيه مورد بحث، به لطفى كه بر وجود پيامبر صلى الله عليه و آله مترتب است، اشاره كرده، مى‌گويد: «هر گاه ما، پيش از فرستادن پيامبرى، آنها را به خاطر اعمالشان مجازات مى‌كرديم، مى‌گفتند: پروردگارا! چرا رسولى براى ما نفرستادى، تا آيات تو را پيروى كنيم و از مؤمنان باشيم» اگر به خاطر اين نبود، مجازات آنها، به جهت اعمال و كفرشان، حتى نياز به ارسال پيامبر نداشت «وَ لَوْلا أَنْ تُصِيبَهُمْ مُصِيبَةٌ بِما قَدَّمَتْ أَيْدِيهِمْ فَيَقُولُوا رَبَّنا لَوْلا أَرْسَلْتَ إِلَيْنا رَسُولًا فَنَتَّبِعَ آياتِكَ وَ نَكُونَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ». «١»

در حقيقت، آيه، اشاره به اين نكته مى‌كند، كه راه حق، روشن است، و هر عقلى، حاكم به بطلان شرك و بت‌پرستى است، و زشتى بسيارى از اعمال آنها، همچون مظالم و ستم‌ها، از مستقلات حكم عقل مى‌باشد، و حتى بدون فرستادن پيامبران در اين زمينه، مى‌توان آنها را مجازات كرد، ولى خداوند، حتى در اين