تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١١٢
را براى اين قوم گمراه، بخوانى، شايد مايه بيدارى آنها گردد.
در اينجا، اين سؤال پيش مىآيد كه، چگونه قرآن مىگويد: «هيچ انذار كنندهاى قبل از تو، براى اين قوم (اعراب معاصر پيامبر صلى الله عليه و آله) نيامده»، در حالى كه مىدانيم، هرگز روى زمين، از حجت الهى خالى نمىشود، و اوصياى پيامبران، در ميان اين قوم نيز بودهاند؟!
در پاسخ مىگوئيم: منظور، فرستادن پيامبر صاحب كتاب و انذاركننده آشكار است، چرا كه ميان عصر حضرت مسيح عليه السلام و ظهور پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله، قرنها طول كشيد، و پيامبر اولوالعزمى نيامد، و همين موضوع، بهانهاى به دست ملحدان و مفسدان داد.
على عليه السلام در يكى از سخنانش، مىفرمايد: إِنَّ اللَّه بَعَثَ مُحَمَّداً صلى الله عليه و آله وَ لَيْسَ أَحَدٌ مِنَ الْعَرَبِ يَقْرَأُ كِتَاباً وَ لايَدَّعِي نُبُوَّةً فَسَاقَ النَّاسَ حَتَّى بَوَّأَهُمْ مَحَلَّتَهُمْ وَ بَلَّغَهُمْ مَنْجَاتَهُمْ: «خداوند، هنگامى محمّد صلى الله عليه و آله را مبعوث كرد كه هيچ كس از عرب، كتاب آسمانى نمىخواند و مدعى نبوتى نبود، او، مردم را در جايگاه لايقشان جاى داد و به سر منزل نجاتشان رسانيد». «١»
***