تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٠٦
دوم، فرمان خويش را بر فرمان خدا مقدم مىدارند، و حكم خويش را قبل از حكم او مىشمرند» «١».
و با اين معيار، شناختِ اين دو گروه از امامان، بسيار روشن خواهد بود!
در روز رستاخيز، كه صفوف از هم مشخص مىشود، هر گروهى به دنبال امامش مىباشد، ناريان، ناريان را طالبند، و نوريان، نوريان را، چنان كه قرآن مىگويد: يَوْمَ نَدْعُوا كُلَّ أُناسٍ بِإِمامِهِمْ: «آن روز، روزى است كه هر گروهى را به نام امامشان دعوت مىكنيم». «٢»
بارها گفتهايم، رستاخيز تجسمى است عظيم از اين جهان كوچك، و آنها كه در اينجا به امامى دل بستهاند و در خط او گام برمىدارند، در آنجا نيز در خط او هستند!
«بشر بن غالب» نقل مىكند: از امام «ابو عبداللَّه الحسين» عليه السلام: تفسير آيه «يَوْمَ نَدْعُوا كُلَّ أُناسٍ بِإِمامِهِمْ» را پرسيدم، فرمود: امامٌ دَعا الى هُدىً فَأَجابُوهُ الَيْهِ، وَ امامٌ دَعا الى ضَلالَةٍ فأَجابُوهُ الَيها، هؤُلاءِ فِى الْجَنَّةِ، وَ هؤُلاءِ فِى النَّارِ، وَ هُوَ قَوْلُهُ عَزَّوَجَلَّ: فَرِيْقٌ فِى الْجَنَّةِ وَ فَرِيْقٌ فِى السَّعِيْرِ: «امامى دعوت به هدايت مىكند و گروهى اجابت او مىكنند، و امامى دعوت به ضلالت مىكند و گروهى دعوتش را پذيرا مىشوند، آنها در بهشتند و اينها در دوزخ، و اين است معنى: «فَرِيْقٌ فِى الْجَنَّةِ وَ فَرِيْقٌ فِى السَّعِيْرِ». «٣»
جالب اين كه، فرعونى كه در دنيا پيشاپيش پيروانش حركت كرد، و آنها را در امواج «نيل» غرق نمود، در قيامت نيز پيشاپيش آنها حركت مىكند و آنان را در درياى آتش وارد مىسازد، چنان كه قرآن مىگويد: يَقْدُمُ قَوْمَهُ يَوْمَ الْقِيامَةِ