مجموعه مقالات كنگره شيخ ابوالفتوح رازي - جمعي از فضلا و نويسندگان - الصفحة ٩٠

ابوالفتوح اسامى ديگرى نيز مطرح كرده است. هر چند تفسير روض الجنان در ذكر اين چهار اسم و معناى آنها، با تبيان مشترك است، لزوماً نمى توان استنتاج كرد كه ابوالفتوح در اين قسمت از تفسير تبيان استفاده كرده است؛ چرا كه اين مطلب در تفاسير ديگر و منابع قبل از تبيان نيز يافت مى شود. با اين حال، مى توان اين مطلب را گفت كه ابوالفتوح اين قسمت را با توضيح بيشتر آورده است؛ مثلاً در معناى «فرقان» با تبيان در يك معنا (فرق كننده حق و باطل) مشترك اند؛ اما در تفسير روض الجنان دو معناى ديگر (قرآن را فرقان مى خوانند، چون متفرّق فرود آمد) نيز ذكر شده است. {-١-}

د) معناى سوره و آيه

ابوالفتوح در معناى سوره دقيقاً همان مطالب تبيان را آورده است و حتّى شعرهاى مورد استشهاد نيز يكسان هستند. تفسير تبيان: «و أما السورة فهى منزلته من منازل الإرتفاع و من ذلك سور المدنيّة سمّي بذلك الحائط الّذي يحويها لإرتفاعه عمّا يحويه... قال النابغة: ألم تر أنّ اللّه أعطاك سورةيرى كلّ ملك دونها يتذبذب». [٢] تفسير ابوالفتوح رازى: «بدان كه سوره را معنى منزلت بود از منازل شرف و دليل بر اين، قول نابغه است شعرِ: ألم تر أن اللّه أعطاك سورةترى كلّ مُلكٍ دونها متذبذب .... و باره شهر را از آن سُور خوانند كه بلند و مرتفع بود...». [٣] كلمه «آيه» در دو تفسير داراى دو معناى مشترك (عدالت ـ رسالت) مى باشد و