مجموعه مقالات كنگره شيخ ابوالفتوح رازي - جمعي از فضلا و نويسندگان - الصفحة ١٥٥

ايشان همچنين مى نويسند: «فخر به هنگام تفسير آيه موده به نقل از صاحب كشاف اين حديث معروف را مى نويسد: من مات على حب آل محمدٍ مات شهيداً. ألا و من مات على حبِّ آلِ محمدٍ مات مغفوراً له، ألا و من مات على حبِ آلِ محمدٍ مات تائباً، ألا و من مات على حبِّ آلِ محمدٍ مات مؤمناً مستكملَ الايمانِ، ألا و من مات على بغضِ آلِ محمدٍ جاء يومَ القيامةِ مكتوباً بين عينيه آيسٌ من رحمة اللّه ...؛ هر كس كه با حب آل محمد صلى الله عليه و آله بميرد، شهيد مرده است. آگاه باشيد كه هر كس با حب آل محمد صلى الله عليه و آله بميرد، مغفور مرده است، و هر كس كه با حب آل محمد صلى الله عليه و آلهبميرد، مؤمن كامل الايمان مرده است و هر كس كه با بغض آل محمد صلى الله عليه و آلهبميرد، روز قيامت مى آيد، در حالى كه در ميان دو چشمش نوشته شده: مأيوس از رحمت خدا». فخر رازى بعد از آن نقل مى گويد: «شكى نيست كه ميان فاطمه و على و حسن و حسين عليهم السلام با پيامبر صلى الله عليه و آلهشديدترين تعلقات وجود داشت، و اين با نقل متواتر معلوم است و بنابراين واجب است كه اينان آل پيامبر صلى الله عليه و آله باشند». [١] او در جاى ديگرى هنگامى كه از فراوانى ذريه رسول اكرم صلى الله عليه و آله در تفسير كوثر سخن مى گويد مى نويسد: «اُنظُر كَمْ كان فيهم من الأكابرِ مِن العلماءِ كالباقرِ و الصادقِ و الكاظمِ و الرضا عليهم السلامُ و النفس الزكيةِ و امثالِهم...». [٢] علاوه بر عنايت و اهتمام فخر رازى به اجلال و تعظيم اهل بيت عليهم السلام، وى زمانى