مجموعه مقالات كنگره شيخ ابوالفتوح رازي - جمعي از فضلا و نويسندگان - الصفحة ٢٢٣

است. عبارات شيخ ابوالفتوح رازى ذيل قسمتى از آيه نه سوره صافات: «... وَلَهُمْ عَذابٌ واصِبٌ» به اين شرح است: «واصب أى دائم و ايشان را عذابى باشد دايم كه منقطع نشود نظيره قوله: «... وَلَهُ الدِّينُ واصِباً...»». [١] شيخ ابوالفتوح رازى ذيل آيه دوازده سوره يس: «... وَنَكْتُبُ ما قَدَّمُوا وَآثارَهُمْ...» مى نويسد: «و باز نويسيم آنچه كرده باشند و در پيش افگنده و آثارهم و آنچه از ايشان باز ماند و مثله قوله: «يُنَبَّؤا الاْءِنْسانُ يَوْمَئِذٍ بِما قَدَّمَ وَأَخَّرَ» [٢] و قوله: «عَلِمَتْ نَفْسٌ ما قَدَّمَتْ وَأَخَّرَتْ»». [٣] ملاحظه مى شود كه آيات پيش گفته از جهت لفظى در واژه «قدم» با يكديگر مشترك هستند. استفاده از آيه سيزده سوره اسرا براى بيان يكى از اقوال مطرح شده در ذيل آيه سوم سوره طور به جهت تكرار واژه «منشور» [٤] ، بهره گيرى از آيه ٤٥ سوره احزاب براى تبيين مصداق «شاهد» در آيه سوم سوره بروج و نيز آيه ١٠٣ سوره هود براى تبيين مصداق «مشهود» در آيه سوم سوره بروج به جهت تكرار واژه «شاهد» در مورد اول وتكرار واژه «مشهود» در مورد دوم [٥] ؛ استفاده از آيه ٣٢ سوره انبيا براى تبيين آيه پنج سوره طور [٦] به جهت تكرار واژه «سقف» از ديگر موارد شايان توجّه در تفسير ابوالفتوح رازى در زمينه روش تفسير قرآن به قرآن با عنايت به تكرار يك واژه است.