١٨.ابوالفتوح: رسول اللّه . گفت: سورة الكهف است هر كه او روز آدينه بخواند هر گناه كه در اين آدينه تا به آن آدينه كرده باشد بيامرزند او را و سه روز بر سرى و چندانى نور دهند او را كه تا به آسمان برسد و او را از فتنه دجّال نگاه دارد.

(روض الجنان، ج ١٢، ص ٣٠٤)

.الثعلبى: عن إسحاق بن عبداللّه بن أبى فروة أن رسول اللّه صلى الله عليه و آله قال: ألا أدلكم على سورة شيّعها سبعون ألف ملك حين نزلت ملأ فضلها مابين السماء و الأرض لتاليها مثل ذلك؟ قالوا بلى يا رسول اللّه : قال: سورة أصحاب الكهف من قرأها يوم الجمعة غفر له إلى الجمعة الأخرى و زيادة ثلاثة أيام و لياليها مثل ذلك و اُعطى نوراً يبلغ به السماء و وقى فتنة الدجّال.

(تفسير الثعلبى، ج ٦، ص ١٤٤)

١٩.ابوالفتوح: و به روايتى ديگر از عبداللّه عباس آن است كه: موسى عليه السلامخداى را گفت، بار خدايا: أىّ عبادك أحبُّ اليك؛ از بندگان كه را دوست تردارى گفت: الذى يذكُرُنى ولا ينساني؛ آن كه مرا ياد دارد و فراموش نكند. گفت: بار خدايا از بندگان تو كه قاضى تر است؟ گفت: آن كه حكم به حق كند و متابعت هوا نكند، گفت: بار خدايا كدام بنده عالمتر است از بندگان تو؟ گفت: آن كه علم مردمان ضمّ كند با علم خود، باشد كه در آن ميانه كلمه اى باشد كه تَدلُّه على هُدىً وتردُّه عن ردًى، كه او به هدى راه نمايد و از هلاك باز دارد، گفت: بار خدايا! اگر در بندگان تو كسى هست از من عالمتر مرا ره نماى به او گفت: آرى كه در بندگان من بنده اى است او را خضر گويند او از تو عالمتر است. گفت: بار خدايا كجا جويم او را؟ گفت: بر ساحل دريا بنزديك صخره و علامت و دلالت او ماهى است ـ چنان كه گفتيم ـ چون آن ماهى زنده شود و در دريا راه كند بر آن راه ببايد رفتن تا او را بيابى.

(روض الجنان، ج ١٣، ص ٥)

.الثعلبى: وقال ابن عباس فى رواية اُخرى: سأل موسى ربّه فقال: ربّ أى عبادك أحبّ إليك؟ قال: الذى يذكرنى فلا ينسانى قال: فأىّ عبادك أقضى؟ قال: الذى