مجموعه مقالات كنگره شيخ ابوالفتوح رازي - جمعي از فضلا و نويسندگان - الصفحة ٣٦٠

محمد بن الكعب القرضى گفت كه از ابوهريره كه رسول صلى الله عليه و آله در اسفار و غزوات كه بودى، وقت فرود آمدن براى او جاى فرود آمدن طلب كردندى كه سايه درختان بودى تا او آنجا فرود آمدى. يك روز در سايه درخت فرود آمد، بر عادت شمشير از شاخ آن درخت در آويخت و او به قيلوله بخفت و اصحاب از او مشغول شدند. اعرابى بيامد و تيغ رسول از نيام بركشيد. رسول بيدار شد، گفت: يا محمد! من يعصمنى منّى؛ تو را از من كه حمايت كند؟ گفت: اللّه يعصمنى. اين بگفت، دست اعرابى بلرزيد و تيغ از دستش بيفتاد و او سر بر آن درخت مى زد تا دماغش از سر پراكنده شد و بمُرد و خداى تعالى اين آيت بفرستاد... و اين اقوالى است كه جماعتى مفسران گفته اند؛ اما آنچه در تفسير اهل بيت است و از ائمه ما و جماعتى از صحابه روايت كرده اند، چون: براء بن عازب و جابر بن عبداللّه انصارى و سلمان و ابوذر و حذيفه و عمّار و جز ايشان، كه آيت در حق اميرالمؤمنين آمد در حجة الوداع... . {-٢-}

٣. ٣. سلامت جسمى پيامبران

از نظر متكلمان اماميه، پيامبران از نظر جسمانى نبايد ناقص و يا نفرت آور باشند، ولى متكلمان اهل سنت نقص و عيب جسمانى را در انبيا بلا مانع دانسته اند. ابوالفتوح از ابوهريره روايت مى كند كه رسول صلى الله عليه و آله گفت: هر كس از بنى آدم ايشان را گناهى بود، جز يحيى زكريا را كه او «وَ سَيِّداً وَ حَصُوراً وَ نَبِيًّا مِنَ الصّالِحِينَ» [٢] آنكه دست فرازكرد و خشاكى (خاشاكى) از زمين برگرفت، گفت آلت او همچنين بود. ابوالفتوح در نقد و ردّاين قول گويد: و اين قول بعيد است و اين خبر ضعيف براى چند وجه را: يكى آنكه اين حال در حق مردان طعن باشد و صاحب اين مطعون باشد در عرف و آنچه در عرف راه در