مجموعه مقالات كنگره شيخ ابوالفتوح رازي - جمعي از فضلا و نويسندگان - الصفحة ١٢٧

لما وصف نفسه بما يدلّ على القدرة والإستيلاء وصل ذلك بما يدلّ على العلم: إذ بهما يصحّ وقوع الفعل على وجه الإحكام والإتقان». {-٧٠-}

٢.٢.٢. مقايسه تطبيقى روش تفسيرى روض الجنان و تبيان

ابوالفتوح و شيخ طوسى براى تفسير آيات قرآن، علاوه بر بهره بردن از لغت، ادبيات و علوم مختلف، از روشهايى نيز در تفسير استفاده مى نمايند. ما در اين قسمت در صدد مقايسه و سنجش روشهاى تفسيرى اين دو تفسير هستيم. ـ مقايسه تطبيقى دو تفسير در روش تفسيرىِ قرآن به قرآن روض الجنان و تبيان در بعضى از موارد براى تبيين و تفسير واژه هاى آيات و خود آيات، به آيات ديگر استناد مى جويند؛ يعنى قرآن را با قرآن تفسير مى كنند. امّا تفسير روض الجنان بسيار بيشتر از تفسير تبيان از اين روش استفاده مى نمايد و موارد كمى از اشتراك و تأثيرپذيرى ابوالفتوح از تبيان در اين روش مى توان يافت. براى معنا كردن واژه «ايمان» در آيه «الَّذِينَ يُؤمِنُونَ بِالْغَيْبِ» [٢] هر دو تفسير به آيه ديگرى از قرآن استناد مى كنند و عبارت آنها شبيه به يكديگر است: «بدان كه حقيقت ايمان تصديق به دل باشد، هم در لغت و هم در شرع... بيانش قوله تعالى فى قصّة يعقوب: «وَ ما أَنْتَ بِمُؤمِنٍ لَنا وَ لَوْ كُنّا صادِقِينَ» أي بمُصدِّق». [٣] «والايمان في اللغة هو التصديق ومنه قوله: «وَ ما أَنْتَ بِمُؤمِنٍ لَنا» ، أى بمصدِّق لنا». [٤] در جاى ديگر هر دو تفسير براى تفسير آيه شريف «وَأَنِّي فَضَّلْتُكُمْ عَلَى الْعالَمِينَ»