مجموعه مقالات كنگره شيخ ابوالفتوح رازي - جمعي از فضلا و نويسندگان - الصفحة ١٠٢

كلمات علما و حكايت در مورد فضيلت «الحمد للّه » و ثواب گفتن «الحمد للّه » در تفسير ابوالفتوح رازى. [١] ـ تعريف «شكر» در تفسير ابوالفتوح مطابق با تفسير تبيان. تبيان: «والشكر هو الإعتراف بالنعمة على ضربٍ من التعظيم». [٢] روض الجنان: «امّا شكر اعتراف باشد به نعمت منعم با ضربى تعظيم». [٣] در ادامه، ابوالفتوح حكايت، روايت و شعرى را در مورد «شكر» مى آورد كه در تبيان نيست. ـ براى «ربّ»، در تفسير ابوالفتوح هفت معنا ذكر شده است: سيّد، مالك، صاحب، مربّى، مصلح، ثابت، كه از اين معانى چهار معناى سيّد، مصلح، مالك و مربّى در تفسير تبيان ذكر شده است. [٤] در اين بحث نيز در معانى مشترك، ابوالفتوح متأثّر از تبيان است؛ چرا كه شواهد يكسان است و عبارات نزديك به همند. ـ اين بحث كلامى كه آيا «ربّ» از صفات فعل است يا ذات، در تفسير ابوالفتوح كامل تر است؛ چون معانى متفاوتى از «ربّ» ارائه داده است. [٥] ـ ذكر رواياتى از سوى ابوالفتوح در مورد فضيلت خواندن خدا به اسم «ربّ» و استشهاد به آيات در مورد اينكه انبيا و شيطان در مقام درخواست از خداوند، خدا را به اسم «ربّ» خوانده اند. [٦] ـ ابوالفتوح در بحثى كلامى متذكّر مى شود كه دو اسم «ربّ و خالق» تنها بر