مجموعه مقالات كنگره شيخ ابوالفتوح رازي - جمعي از فضلا و نويسندگان - الصفحة ٣٧٩

از «الا من شاء اللّه » شهيدان هستند كه هيچ فزعى بر آنان نباشد؛ گر چه آنان و حاملان عرش و جبرئيل و... بعدا مى ميرند. [١] همين روايت را طبرسى در مجمع البيان ذكر كرده است. [٢] ابوهريره روايت كند كه هر كس بميرد و غزا نكند و با خود انديشه و تدبير غزا نكند، مات على شعبة من النفاق؛ بر شاخ نفاق مى ميرد. [٣] ابوهريره در فضيلت شهيدان از رسول صلى الله عليه و آله نقل مى كند كه بر آنان فزع نيست؛ زيرا فزع بر زندگانى باشد و ايشان زندگانى باشند به نزديك خداى تعالى؛ چنان كه گفت: «بَلْ أَحْياءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ يُرْزَقُونَ». [٤] در ذيل آيه «وَ نُفِخَ فِي الصُّورِ فَصَعِقَ مَنْ فِي السَّماواتِ وَ مَنْ فِي الْأَرْضِ إِلاّ مَنْ شاءَ اللّهُ» [٥] ، ابوهريره روايت مى كند از رسول صلى الله عليه و آله كه گفت: از جبرئيل پرسيدم در اين آيت كه باشد كه خداى استثناء كرد، بقوله: «إِلاّ مَنْ شاءَ اللّهُ». گفت: هم الشهداء متقلّدين أسيافهم؛ گفت: اينان شهيدان باشند تيغها در گردن افكنده، در پيرامون عرش ايستاده باشند. روز قيامت فرشتگان به استقبال ايشان شوند با نجيبانى از ياقوت، زمامهاى زبرجد، پالانهاى سندس و استبرق نرم تر از حرير. هر گامى چشم زخمى باشد، در منزهات بهشت مى گردند. [٦]

١٥.٦. آمرزش حاجيان

برخى روايات ابوهريره كه حكايت از فضل و بخشش خداوند مى كند، بر مذاق ابوالفتوح، كه خود مشى عارفانه دارد، خوش آمده و آنها را نقل كرده است؛ چنان كه رواياتى در مورد آمرزش حاجيان از ابوهريره نقل مى كند. [٧]