همه دست يابد. بنابراين نقش روايات تفسيرى امامان عليهم السلام در راستاى فهم قرآن و برداشت صحيح از آيات قرآنى چيزى نيست كه كسى بتواند آن را انكار كند و محققانى كه مى خواهند به عمق قرآن راه يابند و درست قرآن را فهم كنند، بايد سايه به سايه روايات تفسيرى حركت كنند، با روش تفسيرى امامان آشنا شوند و از راهكارهاى آنان در فهم و درك قرآنى بهره مند گردند؛ چرا كه لغزش در فهم چنين مجموعه اى دقيق و عميق و پرلايه بسيار پديد مى آيد و بايد كه با راهنمايى راهنمايان قرآنى همراه بود. آرى، فهم درست يك سخن، به گونه اى كه عمق آن را يافته باشى و شرايط و تعامل آن را با ديگر حرفها بدانى و درست آن را در جايگاهش بشناسى، كار آسانى نيست و بدون راهنمايى حجتهاى الهى براى كسى فراهم نمى آيد. در اينجا منظور برداشت سطحى و ظاهرى در يك فهم ابتدايى نيست و روشن است كه فهم مجموعه قرآن آن گونه كه به آن اشاره رفت، چيزى نيست كه براى افراد عادى پديد آيد؛ اين خداوند است كه چنين فهم جامع و عميقى را در اختيار حجتهاى خويش قرار مى دهد. امامان عليهم السلام اين فهم جامع را توسط پيامبر از خداوند بزرگ دريافت كرده اند، ما با راهنمايى امامان عليهم السلام به اين فهم نزديك مى شويم و از طريق آنان به معانى درست قرآن دست مى يابيم و در راه درك اين مجموعه آسمانى به پيش مى رويم. يك برداشت سطحى و ابتدايى و بريده كه نامش فهم قرآن نيست. روايات تفسيرى اين گونه برايمان مطرح مى شود و توجه به آن در فهم قرآن به اين شكل ضرورت مى يابد و محوريت آنها براى دستيابى به مفاد صحيح قرآن اين گونه ترسيم مى گردد. بحمداللّه ما مجموعه اى گسترده از روايات تفسيرى را در دست داريم و ميراث بزرگى از امامان عليهم السلام برايمان به يادگار مانده است كه مى تواند نيازهاى ما را در راه فهم قرآن پاسخگو باشد.