قرآن كريم واپسين كتاب آسمانى است كه از سوى خداوند سبحان براى رسيدن به رستگارى دنيوى و اخروى در اختيار بشر قرار گرفته است. بهره گيرى از اين كتاب آسمانى و دريافت معارف بلند و محتواى ارزشمند آن، متوقف بر برخوردارى از منابعى است كه آدمى را در جهت صحيح راهنمايى كند. قرآن كريم به عنوان يك مجموعه به هم پيوسته و يكدست كه به تصريح خود هيچ گونه اختلافى و ناهماهنگى در آياتش وجود ندارد، [٢] منبع نخستين براى فهم و دريافت صحيح و كامل قرآن مطرح است. تفسير و فهم آيه هرگاه با كمك خود قرآن باشد، تفسير قرآن به قرآن ناميده مى شود كه به تعبير علامه طباطبايى، تفسير واقعى قرآن تفسيرى است كه از تدبّر در آيات و استمداد به آيات مربوط ديگر به دست مى آيد. [٣] بهترين شيوه بلكه روش منحصر تفسير، روش تفسير قرآن به قرآن است. آياتى همچون: «ثُمَّ إِنَّ عَلَيْنا بَيانَهُ» [٤] و «... وَنَزَّلْنا عَلَيْكَ الْكِتابَ تِبْياناً لِكُلِّ شَيْءٍ...» [٥] ناظر بر اين شيوه است. چگونه ممكن

[١] ستاديار دانشكده الهيات دانشگاه امام صادق عليه السلام.[٢] نساء (٤): آيه ٨٢.[٣] قرآن در اسلام، ص ٧٦.[٤] قيامت (٧٥): آيه ١٩.[٥] نمل (١٦): آيه ٨٩.