مجموعه مقالات كنگره شيخ ابوالفتوح رازي - جمعي از فضلا و نويسندگان - الصفحة ٢٢٩

گفت: بهرى روى به بهرى كنند و از يكديگر مى پرسند: رؤسا از اتباع و سفله پرسند و اينان از ايشان و با يكديگر خصومت مى كنند. اينان ايشان را گويند: شما كردى كه ما را بفريفتى و غرور دادى. اينان گويند: لا، بل شما اختيار بد كردى. و تفصيل اين در سوره سبأ بيامد فى قوله: «... يَقُولُ الَّذِينَ اسْتُضْعِفُوا لِلَّذِينَ اسْتَكْبَرُوا لَوْ لا أَنْتُمْ لَكُنّا مُؤمِنِينَ» [١] الى آخر الآيات و اين را تفصيلى داد». [٢] بهره گيرى از آيه هشتاد سوره نحل براى تفصيل و تبيين آيه ٧٣ سوره يس [٣] ، استفاده از آيه ده سوره قمر براى بيان نداى موجود در آيه ٧٥ سوره صافات [٤] ، بهره گيرى از آيه هفتم سوره حاقه براى تفصيل و توضيح ايام نحسات موجود در آيه شانزده سوره فصلت [٥] از موارد قابل توجه روش تفسير قرآن به قرآن براى تفصيل و تبيين مجملات قرآن كريم است.

ب) بيان دقائق و ظرائف آيات قرآن كريم

شيخ ابوالفتوح رازى از كنار هم قرار دادن آيات ١٧٧ سوره شعرا و ٣٦ سوره عنكبوت برداشت مى نمايد كه حضرت شعيب از مدين بوده است و نه از اصحاب اَيْكه. وى ذيل آيه: «إِذْ قالَ لَهُمْ شُعَيْبٌ أَ لا تَتَّقُونَ» [٦] مى نويسد: «چون گفت ايشان را شعيب، و براى آن نگفت اخوهم كه شعيب از ايشان نبود، اعنى از اصحاب أيْكه و انما از مدين بود. نبينى كه ذكر مدين كرد و گفت: «وَإِلى مَدْيَنَ أَخاهُمْ شُعَيْباً...»؟ ». [٧] وى از كنار هم قرار دادن آيات ٨٣ سوره نمل، ٢٢ سوره انعام و ٤٧ سوره كهف