مجموعه مقالات كنگره شيخ ابوالفتوح رازي - جمعي از فضلا و نويسندگان - الصفحة ٢٤٨

بوده است، به روايات استناد نموده است و اين از كاربردهاى مهم و شايع روايات در تفسير ابوالفتوح مى باشد. در اينجا به دو نمونه اشاره مى شود: الف) در فضيلت و پاداش قرائت سوره مبارك نور از ابىّ بن كعب از پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله روايت مى كند كه فرمود: «هر كه سورة النور بخواند، خداى تعالى او را به عدد هر مؤمنى كه بود و باشد، از گذشتگان و آيندگان، ده حسنه او را بنويسد». [١] ب) در بيان ثواب خواندن سوره مبارك طه و يس از حسن بصرى از پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله روايت مى كند كه فرمود:«اهل بهشت از قرآن هيچ نخوانند، الاّ طه و يس». [٢]

١١. تناسب روايت با مفاد آيه

گاهى د رتفسير ابوالفتوح، رواياتى ذكر شده اند كه با مفاد آيه مورد بحث تناسب دارند؛ يعنى اگر چه نمى توان روايت را در مقام تفسير آيه دانست، لكن كاربرد آن به لحاظ تناسب و فوايد مهم معرفتى بوده و از اين رو، مورد استناد واقع شده است. از باب نمونه در ذيل آيه شريف: «وَمَنْ لَمْ يَجْعَلِ اللّهُ لَهُ نُوراً فَما لَهُ مِنْ نُورٍ...» [٣] روايتى را از حضرت رسول صلى الله عليه و آله نقل مى كند كه از آن حضرت پرسيدند: «امّت تو فرداى قيامت صراط چگونه گذراند در ظلمات قيامت؟ گفت: امّت بر صراط، به نور على گذرند و على بر صراط به نور من گذرد و من به نور خداى تعالى گذرم و نور امت من، از نور على است و نور على از نور من و نور من از خداى تعالى، و هر كه به ما تولّا نكند، او را نور نباشد». [٤] سپس اين آيه را قرائت فرمود.