دشمنان و گاه برخى از دوستان اين مجموعه روايات را از نظر ما انداخته اند و سبب شده اند كه ما به آنها كمتر فكر كنيم و از آنها كمتر در مقام تفسير آيات بهره مند شويم. ما مجموعه روايات تفسيرى را كه از اعتبار شايسته اى برخوردار است، در حدود ده هزار روايت تخمين مى زنيم كه اين مجموعه براى اهلش بسيار كارساز است. اين مجموعه هم ما را با روش تفسيرى اهل بيت عليهم السلام آشنا مى سازد و هم نمونه هاى كاملاً زيبا و رسايى را در تفسير آيات ارائه مى دهد. مرحوم علامه طباطبايى مى نويسند: «ثم إنّ النّبىّ صلى الله عليه و آله... و عترته و أهل بيته... قد كانت طريقتهم فى التعليم و التفسير هذه الطريقه بعينها على ما وصل إلينا من أخبارهم فى التفسير...؛ [١] آن گونه كه از روايات تفسيرى اهل بيت به دست مى آيد، پيامبر و عترت وى، همين روش تفسير قرآن به قرآن را در تفسير و تعليم خويش به كار مى گرفته اند». و باز ايشان مى نويسند: «و يستطلع الناقب المتدبّر فى الروايات المنقولة عنهم عليهم السلام انّ هذه الطريقة الحديثة التى بنيت عليها بيانات هذا الكتاب اقدم الطرق المأثورة فى التفسير التى سلكها معلموه (سلام اللّه عليهم)؛ [٢] و محقّق جست وجوگر كه در روايات منقول از امامان عليهم السلام تدبر كند، مى يابد كه روش جديدى كه اين كتاب بر آن استوار است، اولين روش تفسيرى است كه معلمان تفسير (سلام اللّه عليهم) بر پايه آن حركت كرده اند». معلوم نيست كه چرا نويسنده محترم هنگامى كه به مجموعه هاى روايات تفسيرى مى رسد، اين گونه بى مهرانه با آنها برخورد مى كند؛ در حالى كه ما بايد اين مجموعه ها را زنده كنيم؛ البته با راههاى صحيحى كه در دست است.

[١] الميزان، مقدمه، ج ١، ص ٩.[٢] همان، ص ١٢.