بهره گيرى از اين روايات، زمانى به كمال مى رسد كه به امور ذيل پرداخته شود: ١. استخراج روايات تفسيرى به طور كامل، با توجه به اينكه بسيارى از روايات، در ارتباط مستقيم با تفسير قرآن نيست؛ ولى كاملاً در تفسير قرآن مؤثّر و كارساز است؛ ٢. تبيين و توضيح روايات تفسيرى؛ چرا كه بسيارى از آنها نياز به تبيين و توجيه و كار دارد؛ ٣. استخراج شيوه هاى تفسيرى امامان عليهم السلام؛ ٤. ارائه غرر روايات تفسيرى؛ ٥. اثبات درستى تفسير امامان عليهم السلام و مقايسه آن با تفسير ديگران؛ ٦. تهيه آمار تقريبى روايات تفسيرى؛ ٧. به روز كردن مجموعه هاى روايات تفسيرى موجود؛ چون : نور الثقلين، برهان، تفسير عياشى، تفسير على بن ابراهيم و ...؛ ٨. اشاره به تفسيرهايى كه در مقام تفسير به روايات تفسيرى توجّه كرده اند و اندازه توجه و چگونگى توجه آنان؛ ٩. ارائه نمونه هايى رسا از روايات تفسيرى؛ ١٠. بررسى مجموعه هاى روايى تفسيرى اهل سنّت؛ ١١. شناسايى و معرفى كسانى كه در روايات تفسيرى خوب كار كرده اند و به آن بها داده اند؛ ١٢. تدوين يك مجموعه روايى تفسيرى، همراه با تحليل و تبيين.

دفاع از روايات تفسيرى

همان گونه كه اشاره رفت، به جاى آنكه به روايات تفسيرى بهاى بيشترى داده شود