١٠.ابوالفتوح: رسول صلى الله عليه و آله گفت: فردا قيامت جماعتى به نزديك من آيند بر كنار حوض از اهل صحبت من، چون من ايشان را بينم ايشان را از پس من بربايند. من آواز دهم كه: اُصَيْحابى اُصَيْحابى، ياركان منند، مرا گويند، تو ندانى كه اينان از پس تو چه احداث كردند؟ انهم رجعوا على أعقابهم القهقرى و ارتدّوا، اينان از پس تو مرتدّ شدند و برگشتند. و اين خبر ثعلبى امام اصحاب الحديث در تفسير آورد.

(روض الجنان، ج ٥، ص ٦)

.الثعلبى: النبى صلى الله عليه و آله: ليردنّ الحوض من صحبتى أقوام حتى إذا رأيتهم اختلجوا دونى فلأقولنّ: أصحابى، أصحابى، فيقال لى: إنك لا تدرى ما أحدثوا بعدك، إنهم ارتدوا على أدبارهم القهقهرى.

(تفسير الثعلبى، ج ٣، ص ١٢٦، ح ٩٦)

١١.ابوالفتوح: انس روايت كند كه اُسقف ترسايان پيش رسول آمد و گفت يا رسول اللّه مرا در دل افتاده است كه ايمان آرم، گفت سبب چيست؟ گفت در خواب ديدم كه: قيامت خاسته بودى و خلقان در صعيد سياست بداشته اند و امتان را بر خداى عرضه مى كردند. جماعتى در آمدند أغرّ مُحَجَّل، روى و دست و پاى سپيد بر صراط بگذاشتند كالبرق الخاطف و ديگران مى فتادند و مى خاستند من گفتم: اين امت كيستند؟ همانا انبيااند يا اوصيا يا فرشتگان گفتند: نه، اينان امت محمداند غُرّاً محجّل. از آثار طهور از اين سبب مرا رغبت اسلام افتاد رسول عليه السلام عرضه كرد و ايمان آورد.

(روض الجنان، ج ٥، ص ١٣)

.الثعلبى: و عن أنس قال: أتى رسول اللّه اسقف فذكر أنه رأى فى منامه الاُمم كانوا يمنعون على الصراط [...] حتى اُتت اُمة محمد صلى الله عليه و آله غرّاً محجّلين قال: فقلت: من هؤلاء الأنبياء؟ قالوا: لا، قلت: مرسلون؟ قالوا: لا، فقلت: ملائكة؟ قالوا: لا، فقلت: من هؤلاء؟ قالوا: امة محمّد صلى الله عليه و آله غرّاً محجّلين عليهم اثر الطهور، فلما أصبح