مجموعه مقالات كنگره شيخ ابوالفتوح رازي - جمعي از فضلا و نويسندگان - الصفحة ١٤١

است كه يكى از طرق شناسايى و تميز احاديث صحيح از غير صحيح، بررسى طرق و اسناد آن است، و اين احاديث از آن بى بهره اند.

٢. استفاده از احاديث

فخر رازى نسبت به احاديث قليل الاعتماد است [١] ، و در كتاب خود از احاديث كمترى استفاده كرده و به علاوه در همان مقدار هم كه ياد نموده، درصدد نقد آن برنيامده است. او اكثر قريب به اتفاق احاديث خود را از طريق صحابى و تابعين به پيامبر صلى الله عليه و آلهمتصل مى كند و در مواردى اندك نيز احاديث ائمه اطهار را نقل مى كند. چند نمونه از احاديث وارده از حضرت على عليه السلام در تفسير كبير فخر رازى: «رُوِىَ عَنْ علىٍ عليه السلام انَّه قال: اِنَّ فى كتابِ اللّه ِ لآيةً ما عَمِلَ بها اَحدٌ قبلى و لا يَعْمَلُ بها اَحدٌ بعدى...». [٢] در جايى ديگر مى نويسد: «نُقِلَ عن اَميرِالمؤمنينَ علىِ بنِ اَبى طالبٍ خُطبةٌ فى تقريرِ هذا المعنى و هو فى غايةِ الحُسنِ. روى الشيخ احمد البيهقى فى كتاب مناقب الشافعى رضى الله عنه عن على بن ابى طالب رضى الله عنهأَ نَّه خَطَبَ الناسَ فقالَ: و اَعجَبُ ما فى الانسانِ قلبُه فيه موادٌ من الحكمةِ و اَضدادِها...». [٣] و همچنين «و لهذا قالَ علىُ بنُ ابى طالبٍ رضى الله عنه: حقٌّ عَلَى الامامِ اَنْ يَحكُم بِما اَنزَل اللّه ُ و يؤدِّى الامانةَ، فاذا فعلَ ذلك، حقٌّ على الرعيةِ اَنْ يَسمَعوا و يُطيعوا...». [٤] و حديثى ديگر در «الحجة الثالثه»: «ما نُقِلَ عن علىٍ رضى الله عنه انّه قالَ... [٥] ».