على است و فاطمه و حسن و حسين. و عبداللّه عباس گفت: من از رسول عليه السلام پرسيدم: چون اين آيت آمدكه يا رسول اللّه اين قرابت كيستند كه خداى ما را فرمود به دوستى ايشان؟ گفت: على و فاطمه و حسن و حسين...». آن گاه چهار روايت ديگر كه همه در تفسير ثعلبى هست نقل مى كند و مى افزايد: «اين جمله اخبار آن است كه ثعلبى، امام اصحاب الحديث، در تفسير اين آيت در كتاب خود آورد، بر اين قدر قناعت كرده شد؛ چه اگر اخبارى كه در اين باب از طرق اصحاب ما آمده است بيارند در اين باب يك مجلد شود و اين اخبار از طريق مخالفان چون حجتى باشد بر ايشان». [١] ١٢. و در ذيل همان آيه ٢٣ سوره شورا گويد: «قومى گفتند اين آيه منسوخ است... و ثعلبى، امام اصحاب الحديث، در ابطال اين قول گفت: دوستى اهل البيت و تقرب به آن به خداى تعالى از جمله اصول دين و اركان مسلمانى است و سرّ طاعت و سبب تحصيل رضاى خداى تعالى. چگونه توان گفتن كه منسوخ است؟ آن گه گفت: دليل ديگر بر بطلان اين قول آن است كه ابو محمد عبداللّه حامد الاصفهانى روايت كرد به اسنادش از جرير بن عبداللّه البجلى كه رسول صلى الله عليه و آله گفت: مَنْ ماتَ على حُبِّ آل محمد ماتَ شهيداً ألا و مَن مات على حبّ آل محمّد مات مغفوراً له...». تا پايان حديث كه در تفسير كشاف هم ظاهراً از تفسير ثعلبى نقل شده است. آن گاه مى افزايد: «چون اخبار مانند اين بسيار است محال باشد كه قرآن منسوخ باشد و سنّت اخبار چنين مؤكد». [٢]

[١] تفسير ثعلبى، ج ٨، ص ٣١٠.[٢] همان، ص ٣١٤.