تبيان بحث نكرده، ابوالفتوح آورده است. ٢. در بحثهاى لغوى و اشتقاقات نيز ابوالفتوح بسيار متأثر از تبيان است، امّا تقريباً هميشه مفصّل تر از تبيان به بحث مى پردازد و اقوال و نظريات و معانى بيشترى را مطرح مى نمايد. ٣. به بيان اختلاف قرائات و تحليل آيه بر اساس آنها، غالباً تبيان بيشتر اهميّت داده است و در موارد بيشترى در مورد اختلاف قرائات بحث كرده است. ٤. مى توان گفت كه روض الجنان در مباحث روايى و استفاده از روايات مختلف در ذيل آيات براى تفسير واژه ها و جملات آيات، به هيچ وجه متأثر از تبيان نمى باشد؛ چرا كه در اين بررسى كوتاه روشن شد كه تبيان اصلاً از روايات تفسيرى براى روشن كردن معناى آيات و واژه هاى آنها بهره نبرده است. ٥. روض الجنان در تفسير آيات، به مناسبت مفهوم آيات، به مباحث كلامى مختلف مى پردازد و در اصل مباحث كلامى نيز ظاهراً متأثّر از تبيان شيخ طوسى مى باشد. در اين گونه مباحث غالباً تبيان به اشاره اى مى گذرد؛ امّا همان مطلب را ابوالفتوح تبيين مى كند. ٦. هر كجا كه بحث فقهى در تبيان مطرح شده است، ابوالفتوح آن را دنبال كرده است. در اين مباحث با اينكه احتمال مى رود تأثير تبيان بر ابوالفتوح در اصلِ مطرح كردن بحث فقهى باشد، امّا بحثهاى تبيان تنها مختصّ به بيان نظر فقهى شيعه است و كمتر ادلّه شيعه را مطرح مى كند؛ ولى ابوالفتوح از اين ميزان پا را فراتر مى گذارد و نظريات شيعه و فِرق ديگر از اهل سنّت را با ادلّه آنها مطرح مى كند. ٧. ابوالفتوح داراى بحثهاى استطرادى فراوان و مختلفى مى باشد كه به مناسبتهاى متفاوتى در ذيل آيات مطرح مى كند؛ مانند حكايات، اشعار تربيتى و بيان اقسام عبادت و....