در ذيل آيه «هُوَ الَّذِي أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدى وَ دِينِ الْحَقِّ لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدِّينِ كُلِّهِ وَ لَوْ كَرِهَ الْمُشْرِكُونَ» [٣] در اينكه مراد از «لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدِّينِ كُلِّهِ» چيست و در چه زمانى تحقق خواهد يافت. ابوهريره و ضحاك گفتند: معنى آن است كه تا دين حق را اظهار كند بر همه دينها و اين عند نزول عيسى عليه السلام باشد از آسمان. و سدّى گفت: عند خروج مهدى باشد كه همه دينها يكى شوند و هيچ كس نماند كه در اسلام آيد، اِمّا به طوع و اِمّا به كره يا گردن نهد جزيت را، و اين دو روايت متقارب است؛ براى آنكه نزول عيسى از آسمان با خروج مهدى به يك جاى باشد؛ چنان كه در اخبار مخالف و مؤالف آمده باشد و اين قول روايت كرده است از باقر و صادق و جمله اهل البيت عليهم السلام. [٤]

٢١.٣. مهدويت

ابوالفتوح رواياتى از ابوهريره در مورد فتنه آخر الزمان، خروج سفيانى در آخر الزمان و خصوصيت امام زمان و علايم ظهور نقل مى كند. [٥]

٢٢.٣. ولايت اميرالمومنين

برخى از نقلهاى ابوالفتوح از ابوهريره گريزى است براى اثبات انديشه هاى كلامى

[١] روض الجنان، ج١٥، ص٣١.[٢] همان، ج ٢٠، ص٣٤٤.[٣] توبه (٩): آيه ٣٣.[٤] روض الجنان، ج٩، ص٢٢٦.[٥] همان، ج ١٦، ص ٤١٩؛ ج ٥، ص ٩٦؛ ج ١، ص ١٠٤؛ ج ٤، ص ٣٥١؛ ج ٩، ص ٩٦؛ ج ٨، ص ١٠٢.