مجموعه مقالات كنگره شيخ ابوالفتوح رازي - جمعي از فضلا و نويسندگان - الصفحة ١٦٦

فخر در تفسير خود داستان مسيحيان نجران و فرمان خداوند به پيامبر صلى الله عليه و آله مبنى بر اجراى مباهله و نيز جريان مباهله و آمدن اهل بيت عليهم السلام به همراه پيامبر صلى الله عليه و آله را مى آورد و آن گاه مى نويسد: «روايت شده كه چون حضرت با جامه اى از موى سياه به راه افتاد، حسن عليه السلام نزد او آمد و حضرت وى را زير جامه جاى داد. سپس حسين عليه السلام آمد و با او چنين كرد و سپس فاطمه عليهاالسلام و پس از وى على عليه السلام آمدند. حضرت در اين هنگام فرمودند: «إِنَّما يُرِيدُ اللّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَ يُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيراً» و بايد بدانيم كه اهل تفسير و حديث، بر صحت اين روايت چنان همداستان اند كه گويى اتفاق نظر دارند». [١] او در مسئله اى ديگر موضوع فرزندى حسنين عليهم السلام را براى پيامبر صلى الله عليه و آله مطرح مى كند و مى نويسد: «هذه الاية دالة على أنّ الحسن و الحسين كانا ابنى رسول اللّه ، وعد أن يدعو أبناءه، فدعا الحسن و الحسين، فوجب أن يكونوا بنيه، مما يؤكد هذا قوله تعالى فى سورة الأنعام «وَ مِنْ ذُرِّيَّتِهِ داوُدَ وَ سُلَيْمانَ» إلى قوله «وَ زَكَرِيّا وَ يَحْيى وَ عِيسى» و معلوم أن عيسى عليه السلام إنما انتسب إلى ابراهيم عليه السلام بالاُم لا بالأب فثبت أن ابن البنت قد يسمى أبناء و اللّه أعلم؛ [٢] اين آيه دلالت دارد بر اينكه حسن و حسين عليهماالسلام فرزندان رسول اللّه صلى الله عليه و آله بودند. پيامبر وعده داد كه پسرانش را بخواند. پس حسن و حسين عليهماالسلام را خواند. بنابراين واجب است كه آنان پسرانش باشند. آنچه كه اين قول را تأكيد و تأييد مى كند، قول خداوند است در سوره انعام كه مى فرمايد: «وَ مِنْ ذُرِّيَّتِهِ داوُدَ وَ سُلَيْمانَ» تا قول «وَ زَكَرِيّا وَيَحْيى وَ عِيسى» و معلوم است كه عيسى عليه السلام به ابراهيم عليه السلام از طريق مادر