محمد بن عمر بن الحسين بن على تيمى بكرى طبرى رازى، در ٢٥ رمضان سال (٥٥٤ق) در شهر رى زاده شد. او سفرهاى فراوانى براى تحصيل علم كرد. وى در زمانى مى زيست كه از جهت سياسى، اجتماعى، علمى و عقيدتى در زندگى مسلمانان گشايشى ايجاد شده بود، ولى در مذهب و عقيده اختلافات و درگيرى هاى فراوانى بين آنها وجود داشت. فخر رازى عالمى اشعرى و شافعى مذهب و واجد علوم بسيار بود. البته شهرت وى در كلام، بيشتر از علوم ديگر است. براى فخر رازى ٦٧ اثر برشمرده اند كه تفسير مفاتيح الغيب وى از مهم ترين آنهاست.

انگيزه تأليف تفسير مفاتيح الغيب

اينكه فخر رازى چرا اين تفسير را فراهم كرده و انگيزه اش چيست، به دليل نداشتن مقدمه و نيز عدم پرداختن به آن در منابع ديگر، به صراحت روشن نيست، اما شايد اين سخن وى، اشاره اى به علت نگارش باشد كه مى گويد: «من آراى فلاسفه و متكلمان را بررسى كردم، ولى هيچ يك را موافق معارف قرآنى نيافتم». اين تفسير در هشت جلد به طبع رسيده است كه در ميان اهل علم بسيار مشهور است و تأثيرات فراوانى در تفاسير پس از خود گذاشته است. اين تفسير در آغاز بسيار با تفصيل شروع مى شود؛ چنان كه تا جزء هفتم كتاب يعنى حدود يك چهارم