جمشيد داشته كه اكنون در دسترس نيست و مفقود مى باشد. محيط طباطبايى [١] ، شيخ آقابزرگ تهرانى [٢] و دكتر محمد شفيعى [٣] اين نكته را مطرح كرده اند. برخى از مورخان و تراجم نگاران غياث الدين جمشيد، مفسّر زواره اى را، كه در اواخر قرن نهم و اوايل قرن دهم مى زيسته، با غياث الدين جمشيدكاشانى منجم و رياضيدان، كه يك قرن قبل از وى در قيد حيات بوده، يكى گرفته اند و شرح حال اين دو دانشور را با هم ذكر كرده اند. محيط طباطبايى مى نويسد: «غياث الدين جمشيد زواره اى همشهرى من، كه استاد على بن حسن زوارى بود، كتاب تفسيرى داشته كه بعدها با تفسير ديگرى مشتبه گرديد. او در آغاز قيام شاه اسماعيل، يعنى هفتاد سال پس از مرگ غياث الدين جمشيد منجّم كاشانى، در زواره مى زيست و برخى از نويسندگان معاصر اين دو تن را اشتباه كرده و يك نفر پنداشته اند و در نتيجه تفسير سيد غياث الدين جمشيد زواره اى را بر فهرست آثار غياث الدين منجم افزوده اند كه كار درستى نبوده است». [٤] مرحوم مدرس تبريزى اولين شرح حال نگارى است كه مرتكب اين اشتباه آشكار گرديد. او ذيل معرفى غياث الدين مولا جمشيد مى نويسد: «ابن مسعود بن محمود بن محمد كاشانى مفسّر زوارى حكيم رياضى منجّم ماهر از اكابر علما و رياضيين اواسط قرن نهم هجرى و استاد على بن حسن زوارى و با محقق كركى معاصر بوده است». وى در فهرست آثار ستاره شناس كاشانى، تفسير قرآنى را كه به تفسير جمشيد موسوم است و از آن سيد گازر مى باشد، به عنوان تأليفات غياث الدين كاشانى ذكر كرده است!! مدرس تبريزى در ادامه، اشتباه ديگرى مرتكب شده و ادعا كرده

[١] مجله گوهر، ش ٧، مهرماه ١٣٥٧، ص ٥٠٧.[٢] الذريعه، ج ٤، ص ٣١٠.[٣] مفسّران شيعه، ص ١٢٧.[٤] مجله گوهر، «غياث الدين جمشيد كاشانى»، محيط طباطبايى، مهرماه ١٣٥٧.