مجموعه مقالات كنگره شيخ ابوالفتوح رازي - جمعي از فضلا و نويسندگان - الصفحة ٩١
دو معناى ديگر اختصاص به روض الجنان دارد. «معنى ديگر آيت جماعت باشد... و آيت عجيبه باشد...». {-٣-}
٢. ١. موارد اختصاصى تفسير تبيان در مقدمه تفسير
مباحثى كه تنها در مقدمه تفسير تبيان آمده و ابوالفتوح آن را نياورده، كم حجم و مختصر است. اين مباحث شامل موارد ذيل است: الف) بحثى كوتاه در مورد تحريف قرآن به نحو زيادت و نقصان: «وأمّا الكلام فى زيادته ونقصانه فممّا لا يليق به أيضاً لأنّ الزيادة فيه مجمع على بطلانه والنقصان منه، فالظاهر أيضاً من مذهب المسلمين خلافه وهو الأليق بالصحيح من مذهبنا...». [٢] ب) توضيح و بيان احتمالات و تفاسير مختلف در مورد روايت «نَزَل القرآن على سبعة أحرف» و وجه اختلاف در قرائات هفت گانه: «واعلموا أنّ العرف من مذهب أصحابنا والشايع من أخبارهم ورواياتهم أنّ القرآن نزل بحرف واحد على نبيٍّ واحدٍ غير أنّهم أجمعوا على جواز القراءة بما يتداوله القرّاء و أنّ الانسان مخيّرٌ بأيّ قراءةٍ شاء قرأه... و روى المخالفون لنا عن النبي أنّه قال: اُنزل القرآن على سبعة أحرف كلّها شافٍ كافٍ...». [٣] ترجمه: «و بدانيد كه مذهب معروف اصحاب ما و اخبار و روايات شايع، بيانگر اين است كه قرآن با حرف واحد بر پيامبر واحدى نازل شده، جز اينكه اصحاب بر جواز قرائت طبق قرائت رايج بين قرّا اجماع دارند و نيز اجماع دارند كه انسان مخيّر است به هر قرائتى قرائت كند... و مخالفين ما از پيامبر اكرم روايت كرده اند كه: نازل
[١] روض الجنان، ج ١، ص ١٥ ـ ١٦.[٢] تبيان، ج ١، ص ٣ ـ ٤.[٣] همان، ص ٧ ـ ٩.