مجموعه مقالات كنگره شيخ ابوالفتوح رازي - جمعي از فضلا و نويسندگان - الصفحة ٤٠٤

اصْطَفى آدَمَ وَ نُوحاً وَ آلَ إِبْراهِيمَ وَ آلَ عِمْرانَ عَلَى الْعالَمِينَ» [١] . قالت العلماء: هل فسّر اللّه تعالى الاصطفاء فى الكتاب؟ فقال الرضا عليه السلام: فسّر الاصطفاء فى الظاهر سوى الباطن فى اثنى عشر موضعاً». آن گاه امام يك يك اين دوازده مورد را مى آورد و مورد نهم همين آيه «فَسْئَلُوا أَهْلَ الذِّكْرِ» است. [٢] و در همين روايت از حضرت رضا عليه السلام آمده است: «فقال العلماء انّما عنى بذلك اليهود و النصارى. قال ابوالحسن عليه السلام: و هل يجوز ذلك اذاً يدعوننا الى دينهم و يقولون انّه أفضل من دين الاسلام...». عالمان حاضر در جلسه به محضر امام رضا عليه السلام عرض كردند كه تنها منظور از اهل ذكر يهود و نصارى هستند. آن حضرت فرمود و آيا مى تواند چنين باشد! اگر آنان منظور باشند، ما را به دين خويش دعوت مى كنند و مى گويند كه دينشان برتر از اسلام است. اين جمله امام عليه السلام در نفى ظاهر سياقى متوهم از آيه بسيار گوياست. (دقت شود) از امام باقر [٣] و امام صادق عليهماالسلام [٤] نيز در بيان اختصاص اهل ذكر به امامان معصوم و حجتهاى الهى و نفى آن از اهل كتاب، باز مشابه همين گفته امام آمده است. اين سخن امام، بر ما و شما قطعى مى سازد كه بيشتر در آيه مورد نظر و قبل و بعد آن تأمل كنيم. پس از اين تأمل روشن مى شود كه شبهه مشركان كمى عميق تر بوده و آن گونه كه شما تصوير كرديد، نبوده است. (دقت كنيد) مشركان مى گفته اند چرا اساساً خداوند بشرى را براى هدايت مى فرستد. اگر خداوند بخواهد ما انسانها را هدايت كند، خود مى تواند با الهامات و عنايتهاى