اوّلاً، ما خودمان را ملزم به گفتار آنان مى دانيم. لذا براى خودمان هم كه شده، بايد به روايات تفسيرى بپردازيم. ثانياً، نقل گفتار آنان به عنوان يك مفسّر چيره دست و قدرتمند براى همگان مفيد و سودمند است. مگر گفتار قتاده و مجاهد و ديگران حجّيت دارد. (دقت شود) ثالثاً، هنگامى كه تفسير واقعى قرآن را مردم از زبان امامان، با تحليل و توضيح و تبيين بنگرند، به آنان مى گروند و كم كم وابسته و دلداده آنان مى شوند و به همين شكل به حجّيت سخن آنان مى رسند.

جواب شبهه يازدهم

حضور روايات مجعول در ميان مجموعه روايات ما، هرگز نمى طلبد كه ما از آنها دست كشيم و تنها مى طلبد كه با توجه و تخصص بيشتر به روايات بپردازيم. به علاوه، هميشه محورهاى جعل و روايات مجعول براى اهلش معلوم است و متخصّص و آشناى با حديث، مى تواند سره از ناسره را باز شناسد. ثالثاً، حديث شيعه به وسيله امامان و يارانشان در چند مرحله پالايش و پيراسته شده است و چنان به هم ريخته نيست كه برخى مى پندارند.

جواب شبهه دوازدهم

پاسخ اين شبهه نيز از مطالب گذشته روشن شد؛ چرا كه معانى عميق قرآن و لايه هاى پرمحتواى اين كتاب آسمانى چندان ساده نيست كه نياز به تفسير حجتهاى الهى نداشته باشد. راهنمايى تفسيرى آنان فرا راه هر انسان محقق و پى جوى حقايق قرآنى است. اين حقيقت چنان آفتابى است كه چندان نياز به استدلال ندارد.