ابوهريره روايت كرد از رسول صلى الله عليه و آله كه گفت: مؤمن نباشد آنكه همسايه از شّر او ايمن نبود و هر آن كس كه او را در سراى بسته داشتن كه ايمن نباشد از همسايه بر اهل و مالش همسايه او مؤمن نباشد. گفتند: يا رسول اللّه ! حق همسايه بر همسايه چيست؟ گفت: اگر بخواند، اجابت كنى. [١] در ذيل آيات «أَ فَمِنْ هذَا الْحَدِيثِ تَعْجَبُونَ * وَ تَضْحَكُونَ وَ لا تَبْكُونَ * وَ أَنْتُمْ سامِدُونَ * فَاسْجُدُوا لِلّهِ وَ اعْبُدُوا» [٢] مى گويد: ابوسلمه گفت از ابوهريره كه چون آيت فرود آمد، اهل صُفه بگريستند. رسول گفت: به دوزخ نشود آنكه از ترس خدا بگريد و به بهشت نشود آنكه بر معصيت مصرّ باشد. و اگر شما گناه نكنى، خداى قومى را بيارد كه گناه كنند تا ايشان را بيامرزد وبه بهشت برد. [٣] در باب ريا، ابوهريره از رسول روايت كرد كه فرمود: اتقوا الشرك الاصغر؛ از شرك كهتر بپرهيزيد. گفتند: شرك كهتر كدام است؟ گفت: ريا باشد، آن روز كه خداى تعالى خلقان رابه عمل جزا دهد. [٤]

٢.٦. سرايت ظلم ظالم

ابوالفتوح در تفسير آيه «وَ لَوْ يُؤخِذُ اللّهُ النّاسَ بِما كَسَبُوا ما تَرَكَ عَلى ظَهْرِها مِنْ دَابَّةٍ» [٥] روايتى در مورد اثر ترك امر به معروف و نهى از منكر و سرايت ظلم ظالم بيان مى كند. [٦]

٣.٦. خشم پيامبر صلى الله عليه و آله

ابوهريره روايت كند كه رسول صلى الله عليه و آله با ابوبكر در مجلسى حاضر بود. مردى از جمله حاضران در پوستين ابوبكر افتاد و رسول مى خنديد و تبسم مى كرد. چون ابوبكر به

[١] روض الجنان، ج ٥، ص ٣٥٧.[٢] نجم (٥٣): آيات ٥٩ ـ ٦٢.[٣] روض الجنان، ج١٨، ص٢٠٥.[٤] همان، ج١٣، ص٥٠.[٥] فاطر (٣٥): آيه ٤٥.[٦] روض الجنان، ج١٦، ص١٢٧.