چون برون آيد، عصاى موسى با او باشد و انگشترين سليمان به انگشت وى روى مؤمن را نقش كند و مهر، و به عصاى موسى كافر را بكشد و چون مؤمنان و كافران بر او حاضر آيند، ايشان را از يكديگر بشناسد. مؤمن را گويد يا مؤمن! و كافر را گويد يا كافر! [١] ابوالفتوح پس از نقل اين قول مى گويد: اصحاب ما گفتند: دابه، كنايه است از صاحب الزمان كه مهدى امت است.

٨. ١. سبع المثانى

در اينكه مراد از «المثانى» در آيه «وَ لَقَدْ آتَيْناكَ سَبْعاً مِنَ الْمَثانِي وَ الْقُرْآنَ الْعَظِيمَ» [٢] چيست؟ مى گويد: و گفته اند براى آنش مثانى خواند كه در دو ركعت نماز قرائتش مثنى شود و اين قول روايت كرده اند از اميرالمؤمنين على عليه السلام و عمر خطاب و عبداللّه بن مسعود و ابوهريره. [٣]

٩. ١. اختلاف در دين

در تفسير «إِنَّ الَّذِينَ فَرَّقُوا دِينَهُمْ وَ كانُوا شِيَعاً» [٤] چند احتمال را مطرح مى كند: يك. مراد جهودان و ترسايان هستند. دو. مراد مشركان اند و به قال حسن بصرى، باقر عليه السلام گفت و ابوهريره از رسول روايت كرد كه مراد به آيت، اهل بدعت و ضلالت اند از اين امت و اهل شبهات. [٥]

١٠. ١. هلاكت خويشتن

در تفسير آيه «وَ لا تُلْقُوا بِأَيْدِيكُمْ إِلَى التَّهْلُكَةِ» [٦] ، وجوهى را نقل مى كند كه از جمله آنها قولى از ابوهريره است. [٧]

١١. ١. مرغان كشته شده به وسيله ابراهيم عليه السلام

در اينكه مقصود از چهار مرغى كه ابراهيم عليه السلام مأمور به ذبح آنها شد، چيست،

[١] روض الجنان، ج١٥، ص٧٥.[٢] حجر (١٥): آيه ٨٧.[٣] روض الجنان، ج١١، ص٣٤.[٤] انعام (٦): آيه ١٥٩.[٥] روض الجنان، ج٨، ص١٠٧.[٦] بقره (٢): آيه ١٩٥.[٧] روض الجنان، ج ١٣، ص ٨٠ ـ ٨١.