بخشهاى زيادى از روايات ابوهريره در تفسير ابوالفتوح تفسير واژه ها و تعيين مصاديق وتشريح مفاهيم است و از اين رو، ابوالفتوح جهت تقويت معانى لغوى به روايات ابوهريره استناد مى كند.

١. ١. عزين

ابوالفتوح در تشريح معناى عزين در آيه «عَنِ الَْيمِينِ وَ عَنِ الشِّمالِ عِزِينَ» [١] ابتدا معناى عزين را به گروه گروه و جماعات و تفرقه معنا مى كند و ضمن ريشه يابى اين لغت و استشهاد به شعر الراعى و عنتره مى گويد: ابوهريره روايت كرد كه يك روز رسول بيرون آمد و صحابه حلقه حلقه متفرق شده بودند. گفت: مالى اراكم عزين؛ چرا شما را پراكنده مى بينم؟ [٢]

٢. ١. مسكين

در معناى «مسكين» از ابوهريره روايت كند كه رسول گفت: مسكين، نه آن باشد كه او را يك لقمه يا دو لقمه نان باز گرداند يا يك خرما يا دو خرما و لكن مسكين آن باشد كه او را غنايى و كفاتى نباشد كه بدان مستغنى باشد از مردمان و از مردمان سؤال نتواند كردن و نداند كردن. [٣] ابوهريره كار تا آنجا پيش مى برد كه واژه هاى قرآن را به فارسى نيز معنا مى كند. ابو رافع روايت كرد كه پارسى زبانى ابوهريره را پرسيد كه «دهاق» چه باشد به پارسى؟ جواب داد و گفت: دَمادَم. [٤]

٣. ١. سجّين

در تفسير «إِنَّ كِتابَ الفُجّارِ لَفِي سِجِّينٍ» [٥] ابوهريره از رسول خدا نقل مى كند كه

[١] معارج (٧٠): آيه ٣٧.[٢] روض الجنان، ج١٩، ص٤١٣.[٣] همان، ص٢٧٣.[٤] همان، ج٢٠، ص١٢٢.[٥] مطففين (٨٣): آيه ٧.