مجموعه مقالات كنگره شيخ ابوالفتوح رازي - جمعي از فضلا و نويسندگان - الصفحة ٣٤٩
با آنكه با شما آشتى باشد. [١] وى از عمر بن خطّاب نقل مى كند كه گفت: على عليه السلام سه ويژگى داشت كه اگر يكى از آنها برايم بود، از شتران سرخ موى دوست داشتنى تر بود: ازدواج با فاطمه، سكونت در كنار پيامبر و در مسجد، و اعطاى پرچم در خيبر. [٢] نيز از عمر كه مى گويد: نزد پيامبر بودم كه على وارد شد. پيامبر فرمود: آيا او را مى شناسى؟ گفتم: على بن ابى طالب است. پيامبر فرمود: اين درياى عميق و نور افشان است، دستانش بخشنده تر از فرات و قلبش گسترده تر از دنياست؛ پس هركس بااو دشمنى ورزد، نفرين خدا بر او باد! [٣] نيز مى گويد: على بن ابى طالب گفت: اى پيامبر خدا! كدام يك نزد تو محبوب تريم: من يا فاطمه؟ فرمود: فاطمه از تو نزد من محبوب تر است و تو براى من عزيزترى. [٤]
٣. خلفا در روايات ابوهريره
مهم ترين ساحت و حوزه اى كه وضع و جعل حديث در آن فعال شد و به تحريك احساسات پرداخت، موضوع حاكميت و در حوزه سياست بود. از آنجا كه حكومت بر مسلمانان به گونه اى به شريعت و جانشينى پيامبر گره خورده بود و حاكم علاوه بر اداره امور مردم، خود را موظف به پاسخگويى به مسايل شرعى مردم هم مى ديد، مقبوليت و مشروعيت مسند آنان، در گرو داشتن دليل شرعى بود و اين عرصه جعل حديث را فعال مى كرد و وضّاعين بهترين راه ممكن را جعل حديث از زبان رسول خدا و صحابه مى ديدند. آنان تلاش نمودند احاديثى را كه در باره
[١] مسند احمد حنبل، ج٣، ص٤٦٦.[٢] المستدرك على الصحيحين، ج٣، ص١٣٥.[٣] كنز الفوائد، ج ١، ص ١٤٨.[٤] اسد الغابة، ج٧، ص٢١٩.