مجموعه مقالات كنگره شيخ ابوالفتوح رازي - جمعي از فضلا و نويسندگان - الصفحة ٣٣٩

را ناشى از ملازمت دائم در كنار پيامبر و حتى در خانه همسران آن حضرت دانسته است: «خدمت پيامبر رسيدم؛ در حالى كه او در خيبر بود و عمر من در آن زمان از سى سال گذشته بود. همراه او بودم تا پيامبر از دنيا رفت، و من همراه وى در خانه همسرانش بودم و خدمت او مى نمودم و در جنگها و حج همراه او بودم و من آگاه ترين مردم به حديث او بودم». وى در ادامه، مدعى است كه صحابه بزرگ پيامبر، خلفا و حتى امير مؤمنان على نيز از او نقل روايت كرده است: «سوگند به خداوند كه ديگران نيز در مصاحبت پيامبر همراه من بودند و آنان نيز از همراهى من با پيامبر آگاه بودند و از من حديث سؤال مى كردند كه از جمله آنان عمر، عثمان، على، طلحه و زبير بودند». [١] اينكه ابوهريره چگونه اين همه حديث را از پيامبر شنيده و چگونه آنها را حفظ نموده، خود ماجراى شنيدنى دارد. وى مى گويد: «به رسول خدا گفتم: از تو چيزهايى مى شنوم كه نمى توانم حفظ كنم. پيامبر فرمود: رداى خود را بازكن. پس من آن را بازكردم، پس احاديث زيادى فرمود. از آن زمان ديگر آنچه براى من حديث مى كرد، فراموش نكردم». [٢] ابوهريره مى گويد: «لولا آية فى كتاب اللّه لما اخبرتكم بشى ء ابدا» و در بعضى روايات آمده: «لولا آية فى كتاب اللّه فى سورة البقرة لما حدّثتكم بشى ءٍ ابدا». و اين آيت بخواند: «إِنَّ الَّذِينَ يَكْتُمُونَ ما أَنْزَلْنا مِنَ الْبَيِّناتِ وَ الْهُدى مِنْ بَعْدِ ما بَيَّنّاهُ لِلنّاسِ فِي الْكِتابِ أُولئِكَ يَلْعَنُهُمُ اللّهُ وَ يَلْعَنُهُمُ اللاّعِنُونَ» [٣] . [٤]