گرچه هر دو مفسر جهت روشن شدن معناى كلمات و تبيين آيات به جنبه هاى ادبى آيات نيز اهتمام داشته اند، ليكن تفسير فخر رازى در بيان مسائل صرفى و نحوى، دقت و موشكافى ادبى ابوالفتوح را نداشته و به طور گذرا از ذكر آنها گذشته است، اما در عوض تفسير فخر از حيث بيان صنايع بديعى و جنبه هاى بلاغى آيات، نسبت به تفسير ابوالفتوح برترى دارد.

ب) شعر و امثال

در بحث از ويژگيهاى تفسير ابوالفتوح گذشت كه او جهت تقويت و تأييد نظر و عقيده خود در تفسير آيات و انتخاب معناى كلمات و مفردات آيات، در اكثريت قريب به اتفاق صفحات كتاب خود، به امثال و اشعار شاعران عرب و فارس استناد جسته است و از اين جهت تفسير او مشحون از شعر است. اما فخر رازى نسبت به او در كتاب خود از اين گونه اشعار بسيار كمتر بهره جسته است.

امتيازات تفسير ابوالفتوح رازى

١. استفاده از فرصت و بيان مسائل ارشادى براى پند و اندرز گرفتن؛ ٢. استفاده از نثر روان و شيواى ادب فارسى در تفسير خود؛ ٣. ذكر مطالب تفسيرى به طور ايجاز اما جامع، و عدم استطراد در مسائل مختلف كه هيچ فايده اى در تفسير قرآن ندارند؛ [١]

[١] همان گونه كه در بحث از ويژگيهاى تفسير مفاتيح الغيب گذشت، جنبه استطراد در تفسير فخر رازى بسيار به چشم مى خورد.