بزنند، بگو: غفر اللّه لكما. آن از تو قول كريم است. و فرموده: وَ اخْفِضْ لَهُما جَناحَ الذُّلِّ مِنَ الرَّحْمَةِ. مراد آن است كه طويل نسازى نگاه به جانب ايشان، الّا از روى رحمت و مهربانى و رقّت. و بلند مگردان آواز را بالاى آواز ايشان و دست را بر بالاى دست ايشان و راه مرو در پيش ايشان.»

و آن حضرت فرموده كه، شخصى آمد پيش حضرت رسول صلّى اللّه عليه و اله و گفت: «يا رسول اللّه! مرا وصيّتى كن.» حضرت فرمود: «شرك مياور به خداى عز و جلّ و اگر به آتش بسوزى و معذّب گردى، دل تو مطمئن باشد به ايمان و والدين خود را مراعات كن. پس، اطاعت ايشان كن و با ايشان نيكويى كن، خواه زنده باشند و خواه مرده، و اگر تو را امر كنند به آنكه از اهل و مال خود بيرون رو، بكن. به درستى كه اين از ايمان است.»

و شخصى از حضرت صادق ٧ پرسيد كه، «كداميك از اعمال افضل است؟» حضرت فرمود كه، «نماز در وقت و نيكويى با والدين و جهاد در راه خدا.» و حضرت فرمود: «چه مانع است يكى از شما را كه نيكويى كند با والدين، خواه زنده باشند و خواه مرده؟ از جهت ايشان نماز كنند و از جهت ايشان تصدّق كنند و حجّ كنند و روزه بدارند.

پس، آنچه جهت ايشان كرده‌اند از براى ايشان است و از جهت اوست مثل آن. پس، زياد مى‌كند خداى عز و جلّ از جهت او به سبب برّ و صله‌اى كه كرده خير بسيار.»

و شخصى به حضرت رسول صلّى اللّه عليه و اله گفت: «يا رسول اللّه! نسبت به كه برّ و احسان به‌جا آورم؟» فرمود: «مادرت.» گفت: «بعد از آن نسبت به كه برّ به‌جا آورم؟» فرمود كه، «مادرت». گفت: «بعد از آن؟» فرمود كه، «مادرت». گفت: «بعد از آن؟» فرمود كه، «پدرت».

نقل است كه شخصى نزد حضرت رسول صلّى اللّه عليه و اله آمد و گفت: «يا رسول اللّه! من راغبم در جهاد.» حضرت فرمود: «جهاد كن در راه خداى كه اگر كشته شوى، زنده خواهى بود [و] نزد خداى مرزوق خواهى بود و اگر بميرى، اجر تو بر خداى عز و جلّ است. و اگر باز گردى، بازگشته‌اى از گناهان همچنانكه مادر تو را زاييده.» گفت: «يا رسول اللّه! مرا والدين پير هستند و زعم ايشان آن است كه به من انس دارند و بيرون رفتن من مكروه طبع ايشان است.» حضرت فرمود: «پس، قرار گير با والدين خود كه قسم به آن كسى كه‌