نمى‌شود؛ و ظاهر مى‌شود كه در ترجيحات، هيچ‌چيز مقاوم علم نمى‌گردد. و معلوم مى‌شود كه خليفه و امام و مقتدا و متّبع بايد كه اعلم باشد. و آيات قرآنى كه دلالت بر فضيلت علم و اهل علم مى‌كند بسيار است. اگر متوجّه تفسير آنها شويم، سخن بسيار به تطويل مى‌انجامد.

و از حضرت رسول صلّى اللّه عليه و اله منقول است كه فرموده: «من سلك طريقا يطلب فيه علما، سلك اللّه به طريقا الى الجنّة.»[١] يعنى: «هركه به راهى رود كه در آن راه به طلب علم مى‌رفته باشد، خداى عز و جلّ او را به راهى درآرد كه او را به بهشت رساند. «و ان الملئكة لتضع اجنحتها لطالب العلم رضا به.»[٢] يعنى: «به درستى كه ملائكه مى‌گسترانند بالهاى خود را از جهت طالب علم به جهت خشنودى او.» «و انّه ليستغفر لطالب العلم من فى السّموات و من فى الارض حتّى الحوت فى البحر.»[٣] يعنى: «به درستى كه استغفار مى‌كند از جهت طالب علم، هركس كه در آسمانها و در زمينند، حتّى ماهى در درياها.» «و فضل العالم على العابد كفضل القمر على ساير النجوم ليلة البدر.»[٤] يعنى: «فضل و مزيّت عالم بر عابد مثل فضل ماه است بر ساير ستارگان در شب بدر كه هنگام تمامى ماه است.» «و انّ العلماء ورثة الانبياء. انّ الانبياء لم يورثوا دينارا و لا درهما، و ليكن ورثوا العلم. فمن اخذ منه، اخذ منه بحظّ وافر.»[٥] يعنى: «به درستى كه علما وارثان پيغمبرانند.

به درستى كه پيغمبران به ميراث ندادند دينارى و درهمى، و ليكن علم به ميراث گذاشتند. پس، هركه فراگيرد از علم، فراگرفته بهره‌اى وافر.»

«و از حضرت رسول صلّى اللّه عليه و اله منقول است كه «علماء امّتى كانبياء بنى اسرائيل»[٦] يعنى:

«علماى امت من مثل پيغمبران بنى اسرائيلند.» و از آن حضرت منقول است كه «فضل العالم على العابد كفضلى على ادناكم.»[٧] يعنى: «فضل عالم بر عابد، مثل فضل من است بر ادناى شما.»

و از حضرت امير المؤمنين- صلوات اللّه عليه- منقول است كه آن حضرت فرموده:

[١] - الكافى، ج ١، ص ٣٤.

[٢] - منية المريد، ص ١٠٣ و ١٠٨؛ عوالى اللئالى، ج ١، ص ١٠٦.

[٣] - همان.

[٤] - بصائر الدرجات، ص ٧.

[٥] - بحار الانوار، ج ١، ص ١٦٤.

[٦] - منية المريد، ص ١٨٢.

[٧] - المحجة البيضاء، ج ١، ص ١٨.