راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٣٤٤ - فضيلت خوف و ترغيب به آن

ثمره خوف نظر شود آن ورع و تقواست، و آنچه در فضيلت اين دو وارد شده بر كسى پوشيده نيست تا آن جا كه عاقبت به تقوا موسوم و به آن مخصوص شده، چنان كه حمد به حق تعالى و صلوات به پيامبر خدا (ص) اختصاص يافته است گفته مى‌شود: الحمد للّه ربّ العالمين، و العاقبة للمتّقين، و الصّلاة على محمّد و آله. خداوند تقوا را به خود تخصيص و نسبت داده و فرموده است: لَنْ يَنالَ الله لُحُومُها وَ لا دِماؤُها وَ لكِنْ يَنالُهُ التَّقْوى‌ مِنْكُمْ،«٩» و تقوا چنان كه پيش از اين بيان شد عبارت از باز ايستادن از مقتضاى خوف است، از اين رو خداوند فرموده است: إِنَّ أَكْرَمَكُمْ عِنْدَ الله أَتْقاكُمْ«١٠» و به همين مناسبت گذشتگان و آيندگان را به تقوا سفارش كرده و فرموده است: وَ لَقَدْ وَصَّيْنَا الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتابَ من قَبْلِكُمْ وَ إِيَّاكُمْ أَنِ اتَّقُوا الله«١١» و نيز: وَ خافُونِ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ،«١٢» و به خوف امر كرده و آن را واجب ساخته و شرط ايمان قرار داده است. به همين سبب تصوّر نمى‌رود كه مؤمن هيچ گاه از خوف هر چند به طور ضعيف تهى باشد، و ضعف خوف او به اندازه ضعف معرفت و ايمان اوست. پيامبر خدا (ص) درباره فضيلت تقوا فرموده است:

«هنگامى كه خداوند پيشينيان و پسينيان را در آن روز ميقات معلوم گرد هم آورد آنان را به آوازى كه دورترين آنها مانند نزديكترين آنها آن را مى‌شنود ندا مى‌دهد كه: اى مردم من از آنگاه كه شما را آفريدم تا به امروز سخنان شما را شنيدم اكنون شما به سخن من گوش فرا دهيد. اين اعمال شماست كه به شما باز مى‌گردد. اى مردم من نسبى قرار دادم و شما نيز نسبى قرار داديد، نسب مرا پست و نسبت خود را بلند كرديد، گفت: إِنَّ أَكْرَمَكُمْ عِنْدَ الله أَتْقاكُمْ، شما امتناع كرديد جز اين كه گفتيد: فلان فرزند فلان است، و فلان توانگرتر از بهمان است. امروز نسب شما را پست و نسبت خود را بلند مى‌گردانم، كجايند پرهيزگاران؟ پس براى آنها پرچمى افراشته مى‌شود و مردم آنها را تا منازلشان‌