راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٣٢٣ - فضيلت رجا و ترغيب به آن

مى‌گويم: در اخبار اهل بيت (ع) آمده است: «ناصبيان فديه شيعيان خود قرار داده مى‌شوند و اين به سبب ستمى است كه به آنها مى‌كنند و بدگويى و آزارى است كه نسبت به آنها روا مى‌دارند.»«٣٧»

در تفسير امام عسكرى (ع) از امام صادق (ع) روايت شده است كه فرموده است:

(روز قيامت) يكى از شيعيان ما كه در اعمال خود كوتاهى ورزيده ليكن ولايت و تقيّه و حقوق اخوان را حفظ كرده آورده مى‌شود و در برابر او صد تن و بيشتر تا صد هزار تن از ناصبيان را قرار مى‌دهند و به او مى‌گويند: اين فديه تو از آتش است. پس اين مؤمنان به بهشت وارد و آن ناصبيان به جهنّم روانه مى‌شوند و اين مدلول قول خداوند متعال است:

رُبَما يَوَدُّ الَّذِينَ كَفَرُوا لَوْ كانُوا مُسْلِمِينَ،«٣٨» يعنى كافران هنگامى كه آثار شوم اعمال خود را ببينند بسا آرزو مى‌كنند كه مسلمان مى‌بودند و در دنيا از مقام امامت اطاعت مى‌كردند تا مخالفان خود را فديه خويش از آتش قرار دهند.

غزّالى مى‌گويد: پيامبر (ص) فرموده است: «تب از زبانه دوزخ است و آن بهره مؤمن از آتش است.»«٣٩» در تفسير قول خداوند متعال كه فرموده است: يَوْمَ لا يُخْزِي الله النَّبِيَّ وَ الَّذِينَ آمَنُوا مَعَهُ«٤٠» آمده است كه خداوند به پيامبرش وحى فرمود كه من حساب امّتت را به تو واگذار مى‌كنم. پيامبر (ص) عرض كرد: نه اى پروردگار من تو از من به آنها مهربانترى. خداوند فرمود: اكنون تو را در ميان آنها خوار نمى‌كنم.«٤١»

روايت شده است كه: «پيامبر خدا (ص) درباره گناهان امّتش از خداوند درخواست كرد و گفت: اى پروردگار من حساب آنان را به من واگذار تا ديگرى غير از من بر كردار بد آنها آگاه نشود. خداوند به او وحى فرمود آنها امّت تو و بندگان منند و من به آنها از تو مهربانترم، حساب آنها را به ديگرى وانمى‌گذارم تا مبادا تو و غير از تو به كردار بد آنها