راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ١٦ - وجوب توبه و فضيلت آن

هر كس مرا بخواند او را اجابت مى‌كنم همچنان كه تو را اجابت كردم، و هر كه از من آمرزش بخواهد از او دريغ نمى‌كنم چه من قريب (نزديك) و مجيب (اجابت كننده) هستم، اى آدم، من توبه كاران را شاد و خندان از گورهايشان بر مى‌انگيزانم و دعاى آنان مستجاب و پذيرفته شده است.» اخبار و روايات در اين باره بى شمار است.

مى‌گويم: از طريق خاصّه (شيعه) در كتاب كافى از ابى جعفر امام باقر (ع) روايت شده كه فرموده است: «خداوند به سبب توبه بنده‌اش خرسندتر از كسى است كه در شبى تاريك شتر و باروبنه‌اش را گم كرده و سپس آن را يافته باشد، آرى خداوند به سبب توبه بنده‌اش از اين مرد به هنگامى كه گمشده خود را مى‌يابد خوشحالتر است.»«١١»

از امام صادق (ع) روايت شده كه فرموده است: «خداوند بر اثر توبه بنده مؤمن خود چنانچه توبه كند از هر يك از شما كه گمشده خود را پيدا مى‌كند شادمانتر است.»«١٢»

و نيز از آن حضرت روايت شده كه درباره آيه: تُوبُوا إِلَى الله تَوْبَةً نَصُوحاً فرموده است: «آن گناهى است كه هرگز به آن بازگشت نشود». گفته شد: كدام يك از ماست كه به گناه بازگشت نمى‌كند؟ فرمود: «اى فلان خداوند از ميان بندگانش بنده‌اى را كه مرتكب گناهى مى‌شود و توبه مى‌كند دوست دارد.»«١٣» در روايت ديگرى است كه فرمود: «و كسى كه اين گناه از او سر نمى‌زند افضل است.»«١٤» و نيز فرموده است: «هر گاه بنده توبه نصوح كند خداوند او را دوست مى‌دارد، و گناهانش را مى‌پوشاند.» گفته شد: چگونه گناهانش را مى‌پوشاند، فرمود: «خداوند گناهانش را كه دو فرشته او مى‌نوشته‌اند از ياد آن دو مى‌برد، و به اعضاى او و اماكن زمين وحى مى‌كند كه گناهان او را پوشيده بدارند، پس هنگامى كه خدا را ديدار مى‌كند چيزى نيست كه بر گناهان او گواهى دهد.»«١٥»

از امام باقر (ع) روايت شده كه فرموده است: «توبه كننده از گناه مانند كسى است كه هيچ گناهى نكرده است، و آن كه بر گناه پا بر جاست و در همان حال از آن استغفار